نهم امرداد ۱۳۹۳ برابر با سی و يکم ژوئيه ۲۰۱۴
Skip Navigation Links
"گل سرخ خورشیدی از آفتابکاران !"  در رابطه با سخنرانی رفیق اشرف دهقانی
"گل سرخ خورشیدی از آفتابکاران !"
 
(در رابطه با سخنرانی رفیق اشرف دهقانی
در مراسم بزرگداشت چهلمین سالگرد رستاخیز سیاهکل)
 
در روز شنبه پنجم فوریه 2011 ، در مراسم بزرگداشت چهلمین سالگرد رستاخیز سیاهکل در "مرکز اجتماع تورن هیل" در شهر تورنتو - کانادا ، فرصتی شد که بتوانم رفیق اشرف دهقانی ، این سمبل مقاومت و مبارزه را در آغوش گرفته و با فشار دادن او بر قلب خود ، یاد هزاران مبارز زن و مردی را که چه در دوران رژیم شاه خائن و چه در دوران رژیم منفور جمهوری اسلامی ، یا در مبارزه مسلحانه رو در رو با جانیان این دو رژیم کشته شده بودند و یا بعد از تحمل شکنجه های بسیار دردناک ، در زیر دست جنایت کاران خونخوار از بین رفته بودند را زنده سازم.
 
سراسر سالن بزرگ مراسم بزرگداشت چهلمین سالگرد رستاخیز سیاهکل ، مملو از عکس ها و اسامی شهدای سازمان چریکهای فدائی خلق و دیگر مبارزین و شهدای خیزش بزرگ مردم در سال گذشته بود. شهدای مبارزی که با ایثار خون خویش ، درخت انقلاب را آبیاری کرده اند. عکس های رفقا : علی اکبر صفائی فراهانی ، غفور حسن پور اصيل شير جو پشت ، احمد فرهودی ، جليل انفرادی ، هوشنگ نيّری ، اسماعيل معينی عراقی ، محمد هادی فاضلی ، مهدی اسحاقی ، هادی بنده خدا لنگرودی ، اسکندر رحيمی مسچی ، عباس دانش بهزادی ، شعاع الدین مشيّدی ، ناصر سيف دليل صفائی ، محمد علی محدث قندچی ، محمد رحيم سماعی ، مسعود احمدزاده ، امیر پرویز پویان ، عباس مفتاحی ، اسکندر صادقی نژاد ، بهروز دهقانی ، کاظم سلاحی ، جواد سلاحی ، مهرنوش ابراهیمی ، چنگیز قبادی ، مجید احمدزاده ، حمید توکلی ، علیرضا نابدل ، مهدی فضیلت کلام ، احمد زیبرم ، حسن نوروزی ، مرضیه اسکوئی ، خشایار سنجری ، بیژن جزنی ، حمید اشرف ، نهضت السادت روحی آهنگران ، روح انگیز دهقانی ، نادر شایگان ، سعید سلطانپور ، سیامک اسدیان ، کیومرث سنجری ، اشرف بهکیش ، سیمین توکّلی ، طاهره خرم ، نسترن آل آقا ، بهروز ارمغانی ، اسمر آذری ، ناصر شایگان ، ارژنگ شایگان ، بهزاد مسیحا ، شیرین معاضد (فضيلت کلام) ، هادی کابلی ، لادن آل آقا ، محمد حرمتی پور ، جمشید هدایتی ، غزل آیتی ، گلرخ مهدوی ، زهرا آقا نبی قلهکی ، سیمین پنجه شاهی ، خسرو گلسرخی و مبارزان راه آزادی : ندا آقا سلطان ، سهراب اعرابی ، ترانه موسوی ، حسین اکبری ، میثم عبادی ، مصطفی کیا رستمی ، بهنام جنائی ، ناصر امیر نژاد ، اشکان سهرابی ، حسین طوفان پور ، امیر جوادی فر ، حمید مداح شورچه ، حسین اختر زند و داود صدری و... از زمره کسانی بودند که نام و چهره محبوب آن ها مزیّن سالن بود.
 
در آغاز مراسم ، ویدیو کلیپ "رستاخیز سیاهکل" که در آن ، شرایط جامعه و مبارزه مسلحانه ای که چریک های فدائی خلق در سال 1349 با حمله به پاسگاه ژاندارمری سیاهکل آغاز کردند ، به صورت صوتی – تصویری و به طرز بسیار گیرائی بیان شده است ، به نمایش در آمد. در رابطه با چرائی مبارزه مسلحانه که منتج از تحلیل مشخص از شرایط مشخص جامعه بود و رفقا مسعود احمدزاده در کتاب "مبارزه مسلحانه - هم استراتژی ، هم تاکتیک" و امیر پرویز پویان در کتاب "ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقاء" آن را بیان کرده اند ، این ویدیو کلیپ بیان گر آن بود که "قهر مادی را باید با قهر مادی سرنگون کرد" و این که تنها راه برای نیروی پیشرو جهت کسب اعتماد توده ها ، سازماندهی و تشکل آن ها و جاری نمودن انرژی مبارزاتی کارگران و توده های مردم بر علیه دشمن ، به جای تعرض نکنیم تا باقی بمانیم ، همانا شروع مبارزه مسلحانه و اعمال قهر انقلابی بر علیه قهر ضد انقلابی دشمن است. در این ویدیو کلیپ ، شرح کوتاهی از زندگی پانزده رفیقی که با عملیات مسلحانه خود نقطه عطفی در مبارزه با امپریالیسم و رژیم وابسته به آن یعنی رژیم پهلوی ایجاد کردند ، با صدائی گرم و دلنشین سخنگوی فیلم و موسیقی رزمی تئودوراکیس – آهنگ ساز مترقی یونانی ، شور و حال خاصی به بینندگان بخشید.
 
در قسمت بعدی ، مجری برنامه قسمت کوتاهی از صفحه دویست و هشتاد کتاب "حماسه مقاومت" به نام "خطاب به دشمن" که رفیق اشرف دهقانی آن را در سال 1352 پس از فرار تاریخی خود از زندان قصر نوشته است را با صدائی رسا برای حضار قرائت کرد.  پس از آن وقتی وی اظهار داشت که "عزیزان همان طور که میدونید و در ابتدای برنامه هم اعلام کردم ، در این بخش نوبت به رفیق عزیز و گرامی ما ، رفیق اشرف دهقانی – یکی از بازماندگان رزم حماسه آفرین سیاهکل میرسه..." ، در میان به پا خاستن ها و کف زدن های ممتد جمعیت که حالا همه از راهرو های بیرون از سالن به درون آمده بودند و در کنار دیوار ها ایستاده بودند و تعدادی نزدیک به هشتصد نفر را تشکیل می دادند، از رفیق اشرف خواست که در پشت پُدیوم قرار بگیرد.  لحظه دیدار با رفیق عزیز فرا رسید.  این دومین سخنرانی تاریخی رفیق بعد از سخنرانی اول اش در سال 1358 در مهاباد کردستان بود و حالا او در یک مجمع عمومی حضور یافته بود تا در مورد مسائل اساسی جنبش با مردم صحبت بکند.
 
همه حاضرین در جمع که بسیاری از آن ها از اقصی نقاط جهان ، از کشور های اروپائی و شهر های دور و نزدیک آمریکا و کانادا رنج و هزینه سفر را متقبل شده و برای شرکت در مراسم چهلمین سالگرد رستاخیز و دیدار با رفیق اشرف دهقانی به تورنتو آمده بودند، در حالی که رفیق با لبخندی فروتنانه و مشت گره کرده خود بر روی سن حاضر شد، با کف زدن های ممتد خود و با شعار "فدائی ، فدائی ، تو افتخار مائی" برای چندین دقیقه ، استقبال جانانه ای از او کردند. به چهره های مشتاقان دیدار با رفیق که نگاه می کردی ، احساس و هیجان خاصی تمام وجودت را فرا می گرفت. دیدن اشک های شوق مخلوط با اشک های غم آنان که بر گونه ها روان بود، صحنه و فضای خاصی در سالن به وجود آورده بود.  انسان در چهره آنان ، از یک سو شوق دیدار با عزیزی از خود و از طرف دیگر غم از دست دادن عزیزانی را می دید که توسط رژیم های مرتجع جان باخته بودند. خود من هم با دیدن این صحنه ها اختیار از دست داده بودم و اشک می ریختم. تو گوئی من با دیدن رفیق اشرف ، همه آن رفقائی که او در گذشته دیده بود و حالا شهید شده اند را می بینم... رفقا مسعود احمدزاده ، امیر پرویز پویان ، بهروز دهقانی ، صمد بهرنگی ، کاظم سعادتی ، شیرین معاضد ، نسترن آل آقا ، فریدون جعفری ، حسن نوروزی ، اصغر عرب هریسی ، مرضیه احمدی اسکوئی ، صبا بیژن زاده و...
 
به هر حال ، رفیق سخنان خودش را آغاز کرد و حدود یک ساعت و ربع صحبت کرد. یک ساعت و ربعی که خیلی زود گذشت. سخنانی که چون از دل بر می آمد ، بر دل هم می نشست. رئوس مطالب سخنرانی رفیق بر طبق آفیش برنامه چهلمین سالگرد حماسه سیاهکل از این قرار بود : سیاهکل ، در پاسخ به کدام ضرورت های جامعه ایران به وجود آمد؟ اساس تئوریک عملکردهای چریکهای فدائی خلق چه بود و تدوین کنندگان این تئوری چه کسانی بودند؟ انقلابیون حرفه ای و چگونگی مبارزه مخفی در شرایط اختناق دوره شاه؛ زنان چریک فدائی خلق ، سمبل والای انسان نوین کمونیست ، در هم شکننده گان سنت های عقب مانده؛  مبارزه چریکهای فدائی خلق ، منشا تاثیرات شگرف اجتماعی؛ نگاهی به برخی از تحولات سازمان در نیمه اول دهه 50 ، نظرات انحرافی (غیر پرولتری) چرا و چگونه در سازمان چریکهای فدائی خلق نفوذ کرد؟  آموزش های "آفتابکاران جنگل" در خدمت تغییر شرایط کنونی در ایران...
 
من خواندن متن سخنرانی و یا شنیدن نوار صوتی آن ، به همراه دیدن ویدیو کلیپ "رستاخیز سیاهکل" که در سایت www.SIAHKAL.com موجود است را به همه علاقمندان جنبش توصیه میکنم.
 
در پایان سخنرانی که مصادف بود با اعلام صرف شام ، جمعیت زیادی برای دیدن رفیق از نزدیک ، به دور او حلقه زدند. هر کس به عنوان ادای احترام به رفیق ، کاری می کرد. خانمی دست نوازش بر سر رفیق می کشید و می گفت ما به شما افتخار می کنیم. من چهل سال بود آرزو داشتم که شما را ببینم...
 
خانم دیگری می گفت که من اسم يکی از عزیزانم را "بهروز" گذاشته ام و به او گفته ام که بدان که بهروز دهقانی ، کمونیست و انقلابی کبیری بود ! و او باید الگوی زندگی تو باشد.  همان طور که می دانیم رفیق بهروز دهقانی زندگی سراسر مبارزاتی ای داشت. او در سال 1350 ، بعد از تحمل شکنجه های بسیار وحشیانه ای ، زیر دست شکنجه گران ساواک کشته شد.
 
همچنین ، دختر خُرد سالی را دیدم که بعدا معلوم شد به همراه پدرش و چند نفر دیگر ، بعد از 10 ، 12 ساعت رانندگی به سالن برنامه آمده بود. او خوشحال و خندان ، کتاب "راز مرگ صمد" نوشته رفیق اشرف دهقانی را با خودکاری در جلوی رفیق گرفت و از او خواست که آن کتاب را برایش امضا کند.  این دختر با خوشحالی می گفت که من "خواهر صمد" (صمد بهرنگی) را دیدم. من برای دیدن "خواهر صمد" به تورنتو آمده ام! معلوم بود که او داستان هائی را که صمد بهرنگی برای کودکان نوشته است را خوانده است و پدر و مادرش در مورد دوستی رفیق اشرف دهقانی و برادرش رفیق بهروز دهقانی با صمد بهرنگی ، برایش توضیح داده اند. درود بر آن دختر خُرد سال و خانواده آگاه و فهیمش.
 
پسر جوانی هم می گفت که چندین سال بعد از واقعه سیاهکل به دنیا آمده است و کتاب "حماسه مقاومت" و دیگر نوشته ها و کتاب های رفیق را خوانده است و همواره آرزو داشته که روزی رفیق اشرف دهقانی را از نزدیک ببیند.
 
کسانی بودند که پیام نزدیکانی که خودشان نتوانسته بودند به مراسم بیایند را به رفیق می رساندند و از طرف آن ها می خواستند دست رفیق را ببوسند که رفیق آن ها را در آغوش می گرفت و می گفت شما هم پیشانی آن عزیزان را ببوسید.  دو زندانی سیاسی سابق را هم دیدم که هر یک به نوبه خود ، رفیق را در آغوش گرفته و زار زار می گریستند. تو گوئی این رفیق بوئی از یاران هم بند آنان که شهید شده اند را با خود داشت.
 
تا این که نوبت به من رسید و فرصتی شد که بتوانم گل سرخ خورشیدی از آفتابکاران را در آغوش گرفته و با فشار دادن او بر قلب خود، یاد هزاران مبارز زن و مردی را که چه در دوران رژیم شاه خائن و چه در دوران رژیم منفور جمهوری اسلامی، یا در مبارزه مسلحانه رو در رو با جانیان این دو رژیم کشته شده بودند و یا بعد از تحمل شکنجه های بسیار دردناک ، در زیر دست جنایت کاران خونخوار از بین رفته بودند را زنده سازم. یادِ یاران یاد یاد !
 
اسد شفیعی
4 اسفند 1389 برابر با 23 فوریه 2011
 
[تاريخ مطلب: پنجم اسفند ۱۳۸۹ برابر با بيست و چهارم فوريه ۲۰۱۱]
[کد مطلب: 29239] نسخه مناسب چاپ
RSS Iran & world news