عکس/ شهر باستانی و زیر زمینی اویی در استان اصفهان

شهر زیرزمینی اویی واقع در شهر نوش‌آباد از بخش مرکزی شهرستان آران و بیدگل که در مجموعه تاریخی قرار دارد. این شهر دارای قدمت ۱۵۰۰ ساله می‌باشد و به دوره ساسانیان مربوط می‌گردد.
منبع : Sputnik















[کد مطلب: 154732] [تاريخ انتشار: بيست و دوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با دوازدهم مه ۲۰۱۸] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

نظرات
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيست و سوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با سيزدهم مه ۲۰۱۸ ، 18:36:32 توسط لیثی حبیبی - م. تلنگر
جناب جعفر، به نکته ی بسیار مهمی در باب قوم گرایی کور و به دام افتادن ها پرداخته اید؛ نگرانی شما هم میهن گرامی بجاست. من نیز با هر حرکتی که باعث اختلاف و درگیری بین هم میهنان ما گردد سخت مخالفم. و شعارم همیشه این بوده و هست: «زنده باد اتحاد همه ی خلق های میهن ما!» و شعار دیگرم این است: «آ که گِرد آییم به گِردِ گِرد ها!» و در حد توان و بسیار گاه بیش از توان معمولی خود برای اتحاد ایرانیان کوشیده ام و خواهم کوشید. به عبارتی دیگر: ستیزه جویی و درگیری حق هیچ کسی را به او نمی دهد؛ ولی شرایط را برای ویرانی حتمن آماده می کند. و ما ایرانیان باید از این فاجعه با تمام توان بگریزیم. باید به هم احترام بگذاریم. باید به حرف های یکدیگر با مهر تمام گوش فرا دهیم تا در راه یگانگی ایرانیان بکار آید. گسستن که هنری نیست؛ توان به هم پیوستن را داشتن، هنری بزرگ است. پس، آ که گِرد آییم به گِردِ گِرد ها! پیروز و شاد باشید.
نوشته شده در تاريخ بيست و سوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با سيزدهم مه ۲۰۱۸ ، 17:02:47 توسط جعفر
درود اقای م تلنگر . مرسی از پاسخ من هم دیدگاه شما را کمی باز کردم نه اینکه ایرادی وارد کردم بنظر من انسانها در این دوران وانفسا قبل از اینکه به نام و نشان قومی یا دینی و... نیاز داشته باشند به غذاو اب، سر پناه ، اموزش ، بهداشت ، محیط سالمی برای تنفس نیاز پایه ایی دارند من و شما به دلخواه خود قوم و دین و زادگاه را انتخاب نکرده ایم اما حالا هم که با این وضعیت روبرو شده ایم خاک زادگاهمان را توتیای چشم هامان میکنیم و تا اخرین نفر و نفس از ان دفاع میکنیم ، فقط این را باید بدانیم که این نام ها ما را به ورطه عشق و احساس های منفی نکشاند و روبروی هم قرارمان ندهد دشمنان انسانها و ممالک ثروتمند خاورمیانه برای نابودی ما کمر بسته اند و با استفاده از همین تنوع قومی و دینی است که میخواهند ما ایرانیان را هم به حال و روز یوگسلاوی سابق بنشانند که امروز مردم ان سرزمین را که ملاقات میکنی همه میگویند با وعده زندگی بهتر و ازادی فریفتند و به روز سیاه نشاندند باید این تجارب تاریخی و نزدیک به موقعیت کنونی را ما اویزه گوشمان کنیم ، برای شما و همه هم میهنانم ارزوی موفقیت و رهایی از ستم و ظلم اخوند ها را دارم
نوشته شده در تاريخ بيست و سوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با سيزدهم مه ۲۰۱۸ ، 15:06:25 توسط لیثی حبیبی - م. تلنگر
جعفر عزیز سلام بر شما. نظر من و شما متضاد نیست؛ مگر در بابِ سر زمین مادری.در طول تاریخ، همین دوپای در حال حرکت در نقاطی از زمین مستقر شده و آنجا شده زیستگاه و وطن آن ها؛ و در نتیجه افراد آن سر زمین نیز آنجا حتی مالیکیت خصوصی یافته اند. مگر غیر از این است؟ مثلن من یک تالش ماسالی ام. ماسال زادگاهِ من است؛ و چون در داخل ایران واقع شده، ایران وطن من است. این ها قراردادی، قانونی و موضوعاتی تاریخی ست که از دیرباز تاریخ شکل و نظم یافته. و طبیعی ست که افراد غیر محلی حتی غیر ایرانی هم حق دارند آنجا زندگی کنند؛ که بحثی دیگر است. حتی اگر مرز ها بکلی برداشه شود، سر زمین ها به همان نام ها می مانند. یعنی فرض کن به سر زمین ازبک ها(ازبکستان) نخواهند گفت گرجستان. گرجستان سر زمین گرجی هاست و در نقطه ی دیگری واقع است. من از شعار های بی پشتوانه بیزارم؛ در آنچه نوشته ام اصلن شعار نیست؛ بلکه سخن خود را از واقعیت تاریخی ثبت شده برگرفته ام.کوتاه: سر زمینی که بطور تاریخی زیستگاه یک خلقی شده،سر زمین آن خلق است؛چه مستقل شده باشد،چه در داخل کشوری قرار داشته باشد.به همین خاطر نام استان اصفهان، استان کردستان نیست.
نوشته شده در تاريخ بيست و سوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با سيزدهم مه ۲۰۱۸ ، 11:17:16 توسط جعفر
مقام محترم م. تلنگر سرزمین ها متعلق به هیچ قومی نیست همانگونه که متعلق به گذشتگان نبوده متعلق به حال و مردمان اینده هم نیست سرزمین زیست گاه انسانی است که نه زبان دارد و نه دین و نه قومیت . وظیفه انسانهاست که انرا اباد کنند عدالت را بر ان حکمفرما سازند و درکناردیگر انسانها ازادانه و با احترام در خورشان کرامت انسانی با هم مراوده داشته باشند ولا غیر انسان درخت نیست انسان دو پای حرکت و تجسس دارد برای اینکه ازادانه به هر جا سرک کشد و در همه چیز اندیشه کند ایا تو میتوانی پرنده خیال انسانی را محدود بیک جغرافیا کنی ؟ پاسخ نه است پس بکوشیم بجای شعار با واقعیات روبرو شویم و حقایق را در عمق انها بیابیم مطمئن باشید اگر امروز در خاورمیانه ازادی و عدالت و احترام به حقوق انسان وجود داشت نه جنگی بود و نه ویرانی ، مگر سوئد و نروژ زمانی یک سرزمین با یک نام نبوده اند انچه ما در مورد انها میدانیم این است که بصورتی انسانی و بدون کینه و دشمنی از هم جدا شده و امروز هم با داشتن مرزی صرفا صوری مثل یک خانواده بزرگ با هم زندگی میکنند و برای همدیگر خط و نشان هم نمیکشند خلق های ایران هم باید از انها بیاموزند
نوشته شده در تاريخ بيست و سوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با سيزدهم مه ۲۰۱۸ ، 10:13:03 توسط لیثی حبیبی - م. تلنگر
با سلام مجدد. شاید برای بعضی دوستان این سوال پیش آید که چرا شکلِ «شهرِ اَویی»، در فارسی نادرست است؟ زیرا «اَوی»، یعنی گُم، و هنگام برگردان به فارسی امروز می شوی شهرِ اَوی؛ ولی شکلِ کهن آن نامواژه ایرانی اَویَ شهر یا اَوی یَ شهر = اَویَه شهر، است. مثل پارسَ شهر = پارسه شهر(فتحه ی مضاف به های غیر ملفوظ بدل می شود)، که شکلِ درست آن در فارسی امروز شهرِ پارس، است. حال این سوال پیش می آید که آیا این واژه در فارسی دری(فارسی امروز) منسوخ شده است؟ به شکل مستقل دیگر بکار نمی رود، ولی در ترکیب هنوز وجود دارد. شکلِ دیگر اَوی(تالشی)، «آوا» است. که در فارسی در واژه ی «آوارَه» هنوز حضور دارد. «آوا»، یعنی گُم، آوارَه، یعنی کسی که رهِ آوا = گُم(گم شدن، دور گشتن، ناپدید شدن)، در پیش دارد. بر مبنای همین اصل، من غرب سر زمین کردستان(کردستان سوریه) را «روژ آوا»(«روژاوا») = جایی که روز پایان می پذیرد(غرب)، نامیدم. البته من تجزیه ی کردستان ها از چهار کشوری که در آن قرار دارند را به دلایلی قوی به سود کرد ها نمی دانم؛ که بحثی دیگر است. ولی سر زمین کردستان باید به رسمیت شناخته شود، زیرا از آنِ خلقِ کرد است.
نوشته شده در تاريخ بيست و دوم ارديبهشت ۱۳۹۷ برابر با دوازدهم مه ۲۰۱۸ ، 10:41:30 توسط لیثی حبیبی - م. تلنگر
سلام دوستان. اگر تلفظ «اویی» را بلدید، لطفن با اِعراب بنویسید. اساس برایم تلفظ حرف اول آن نامواژه است. نظر من این است که باید «اَوی» = شهرِ گُم، شهر پنهان، باشد. اگر تلفظ «اَوی» درست است، در این صورت، حرف «ی» آخر زیادی ست.
آگهی های تجارتی