سیستان و بلوچستان: «دولت آدرس بهشت می دهد»! 


پیام عابدی گزارشگر ایلنا از وضع کشاورزان سیستان و بلوچستان می گوید.

او گزارش خود را با این جملات آغاز می کند که: «کشاورزان سیستان و بلوچستان در آغوش بیکاری و تشنگی/ دولت آدرس بهشت را می‌دهد...»
 
اینجا همه چیز را بویِ نیستی و مرگ فرا گرفته؛ حتی زمین‌های کشاورزی و رودخانه‌ها که حالا آبزیان مرده بر بستر آنها رخ می‌نمایند. از همین رو اینجا کمتر آدمی را شاغل می‌بینی؛ بیشتری‌ها بیکارند و ذهن خود را با آرزویِ داشتنِ کاری قلقلک می‌دهند. زمین ترک برداشته، خاک همه جا را در خود گرفته است؛ حتی چشم‌ها را. اینجا اگر سایه‌ای بیابی حکم لنگه کفش در بیایان را دارد؛ چراکه تا کیلومترها دورتر خبر از آبادی، طراوت و نسیم پاییزی نیست. طوفانِ صحرا جای هر نسیمی را گرفته و ریه‌ها را خاکستری و موها را سفید کرده است.

اینجا همه چیز را بویِ نیستی و مرگ فرا گرفته؛ حتی زمین‌های کشاورزی و رودخانه‌ها که حالا آبزیان مرده بر بستر آنها رخ می‌نمایند. از همین رو اینجا کمتر آدمی را شاغل می‌بینی؛ بیشتری‌ها بیکارند و ذهن خود را با آرزویِ داشتنِ کاری قلقلک می‌دهند.

امسال عده بیشتری با فرارسیدن بادهای ۱۲۰ روزه زمین‌های خود را در اطراف دریاچه هامون بزرگترین پهنه آب‌های شیرین کشور رها کردند و روانه شهرها شده‌اند؛ چراکه بیماری سل و انواع ویروس‌ها که با طوفان می‌آیند، امانشان را بریده است.

به هر روی اندک زمانی است که دیگر نمی‌توان به سبب خالی شدن زمین‌های کشاورزی و بازارهایی که این محصولات را در آنها می‌فروختند، از سیستان و بلوچستان به صورت شرافتمندانه نان درآورد.

زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز شهرستان‌هایی هستند که جامعه شهری و روستاییشان بیشترین آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی را از تغییرات محیط زیستی تجربه کرده‌اند. شهرستان‌هایی که بیش از ۳۰۰ هزار نفر از جمعیت استان را در خود گرفته‌اند لذا خالی شدن‌شان فاجعه می‌افریند؛ آنهم چه فاجعه‌ای، فاجعه امنیتی.

گزارشگر ایلنا علت این را هم مرز بودن این منطقه با ولایت نیمروز (یکی از بلوک‌های تقسیم شده عملیاتی طالبان) در افغانستان می داند.

از این رو یک فاجعه محیط زیستی از دل خود ده‌ها فاجعه دیگر می‌آفریند که اصلی‌ترین قربانیان آن نه دولت‌ها، بلکه مردم هستند.

البته باد و طوفان همیشه هم برای سیستان و بلوچستان اتفاق بدی نبوده. تابستان داغی را تصور کنید که پایتخت‌نشینان و آنها که در کلانشهرها زندگی می‌کنند، از شدت گرما حمام عرق می‌گیرند اما اینجا خنکایی که گاهی تا ۱۷۰ روز هم طول می‌کشد بر سر و صورت ساکنان می‌وزد و نفس‌شان را تازه می‌کند اما حالا گرد و خاک گیاهان را به طرفة‌العینی پیر و خشک می‌کند و به گفته محلی‌ها کاری می‌کند که نتوانی از یک مزرعه چند هکتاری یک تن محصول برداری.

به هر صورت همه آنها که از این طریق امرار معاش می‌کردند، حالا به خاک سیاه نشسته‌اند. در شهرستان‌هایی که اقتصادشان وابسته به هامون است، سیاه‌بختی به صورت یکسان بین کارگران فصلی و زمین‌‌داران توزیع شده است چراکه زمین‌های طوفان‌زده و فرورفته در ماسه و شن، خریداری ندارند.

از نظر کشاورزان مهار شن و طوفان چندان سخت نیست و لذا دولت باید از خواب بیدار شود و برای احیای هامون آستین‌ها را بالا بزند. البته احیای هامون در گرو باز شدن دریچه‌‌های سد «کجکی» است که روی رودخانه هیرمند در خاک افغانستان قرار دارد. در عین حال دولت ایران باید با دیپلماسی فعال در پی حقابه ایران از رودخانه هیرمند باشد و نگذارد که این موضوع در کوران اختلافات مرزی به دست فراموشی سپرده شود.

«پرویز ایرندگانی» فعال کارگری در مورد تغییرات روستاهای شمال سیستان و بلوچستان به سبب ورشکستگی آبی و تحلیل رفتن بخش کشاوزی می‌گوید: مردم این مناطق بیکار هستند؛ چون حتی آبی برای کشاورزی یافت نمی‌کنند؛ البته منابع آب شرب هم به سبب پایین رفتن سطح آب سد‌ها بسیار محدود شده‌اند. در یک کلام روستاهای استان در بی‌آبی می‌سوزند اما مردم دم برنمی‌آورند. تمایل آنها برای کوچ و خالی کردن روستاها افزایش یافته است. به هر حال آنها نمی‌خواهند که آینده فرزندانشان را فدای بیکاری و بی‌آبی کنند.

وی می‌افزاید: شدت تخلیه روستاها به اندازه‌ای شده است که پلیس جلوی افرادی را اسباب خانه‌هایشان را بار وانت زده‌اند، می‌گیرد، اما مردم را نمی‌توان اینگونه به ماندن قانع کرد، آنها کار می‌خواهند و برای کار به آب احتیاج دارند. این یک معادله ساده و همه فهم است اما نمی‌دانیم چرا مسئولان خود را به ندانستن می‌زنند و همه چیز را گل و بلبل نشان می‌دهند.

این فعال کارگری با بیان اینکه در جنوب سیستان و بلوچستان نزدیک به ۳ هزار روستا اصلا آب ندارند، گفت: با تانکر برای این روستاها آب می‌برند هرکدام از این تانکرها هم ۳۰ تا ۴۰ هزار تومان کرایه می‌گیرند. با این وضعیت حمایت از اشتغال کشاورزی چه معنی دارد؟ متاسفانه طرح انتقال آب از دریای عمان هم به جایی نرسیده است؛ وگرنه به روستاهای چابهار که بدترین خشکسالی تاریخ را تجربه می‌کنند، آب کافی می‌رسید.

وی در مورد وضعیت خشکسالی در روستاهایِ چابهار گفت: روستاهایی در چابهار هستند که تنها ۱۰۰ متر با دریا فاصله دارند اما آب شرب ندارند. بزرگترین مهاجرت از استان هم مربوط به همین مناطق است؛ چراکه اوضاع معیشتی مردم کاملا اسفناک و سیاه است. در عین حال رشد اشتغال از سال قبل و سال‌های قبل‌تر بدتر است؛ یعنی رشد منفی دارد. جوان‌های ما به گازوئیل کشی روی آورده‌اند؛ شغلی که از نظر حاکمیت غیرقانونی است و عواقب بدی دارد.

ورشکستگی آبی همه چیز را متحول کرده است اما این تحول نه بوی پیشرفت بلکه بوی سقوط می‌دهد؛ گویی با دست‌های خود درهای جهنم را به رویمان باز کرده‌ایم و منتظر آوار شدن خانه‌ای هستیم که نیکان‌مان برپا کرده بودند. البته این نگاه مورد تایید دولت نیست؛ چراکه دولت از خودکفایی در زمینه کشاورزی سخن می‌گوید و چشم‌اندازی را ترسیم می‌کند که با بهشت برین تفاوتی ندارد. اما واقعیت این است که صدای نیازمندان اما نماینده‌ای در بدنه دولت ندارد از وزارت جهاد کشاورزی بگیرید تا سازمان برنامه و بودجه؛ همه و همه از رشد تعداد بی‌نیازان و شکم‌پرهای چند شغله سخن می‌گویند که حقوق و دستمزد خود را در انتهای ماه خرج خرید دلار و سکه می‌کنند و فرزندانشان را به مدارس غیرانتفاعی می‌فرستند.

مدینه فاضله دولت زمینی دارد پر از جوی‌های روان و رودخانه‌های پر آب و زمین‌های کشاورزی مملو از محصول که البته با این وضعیت بیابان‌زایی، کاهشِ سطح آب‌های زیر زمینی، خشکیدگی زمین و خالی شدن مراتع تا صدها سال دیگر نمی‌توان نشانی از آن روی زمین جست. در همین حال لشگر فقر و بیکاری پیوسته بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شود و قربانیان بیشتری را به کام خود می‌‌گیرد.

در نهایت توسعه ناامنی جای توسعه رفاه را می‌گیرد؛ چراکه دولت با فرار از ترسیم واقعیت نه تنها راه خروج نشان نمی‌دهد؛ بلکه راه‌های باقی مانده را هم مسدود می‌کند.
##



[کد مطلب: 167138] [تاريخ انتشار: نوزدهم مهر ۱۳۹۷ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۸] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

نظرات
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ نوزدهم مهر ۱۳۹۷ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۸ ، 10:56:58 توسط سیم آخر
آن حکومت اسلامی که آ سید علی ولیِ ان است، هنوز با گریه کردن فاصله دارد. چه فکر کرده اید؟ فکر میکنید ایراد از حکومت اسلامیست؟ در دهی که گوسفند نباشد چه نیاز به چوپان است؟ من مردم را گوسفند فرض نمیکنم اشتباه حالی نشوید. ولی بدانید احکام، قوانین و ایدئولوژی ها از دل جامعه و شعور اجتماعی سر بر می آورد. اگر یک محلی تمیز نباشد پس زمینه هم برای رشد میکربها فراهم میشود و محلهای سالم را هم الوده میکند.
ساير مطالب اين بخش
پربازديدهای اين بخش
سند چشم‌انداز ۱۴۴۴؛ دستپخت پسر خاله رهبری
کشف لامبورگینی ۲۴میلیاردی قاچاق در شیراز! + عکس
برخورد پلیس ترکیه با اقدام بیگانه‌ستیزانه در استان دنیزلی/ "ورود ایرانی ها و افعانی ها به این مغازه ممنوع است" + عکس
عکس/ سفارت جمهوری اسلامی در ترکیه پس از ادعای بمب‌گذاری
فیلم/ ورود نیروهای نظافتچی به کنسولگری عربستان در ترکیه، پیش از بازرسی مقام‌های ترکیه‌ای و تحقیق درباره جمال خاشقچی!
شرمندگی سناتور آمریکایی از احتمال ایرانی بودن پدرانش
تعدادی از فرزندان مقامات جمهوری اسلامی که در آمریکا درس می‌خوانند و زندگی می کنند
شواهد قتل خاشقجی در کنسولگری عربستان یافت شد
فارس: فرار عضو تیم تشریفات رئیس جمهور از کشور
واکنش کاخ سفید به تهدید اقدام متقابل عربستان سعودی علیه ایالات متحده آمریکا 
راهبرد تازه آمریکا برای «بیرون راندن» ایران از سوریه 
وقتی سردمداران رژيم پته هم را روی آب می ريزند
فيلم/ سخنان تکان‌دهنده وزیر اسبق آموزش و پرورش 
آگهی های تجارتی