مرد هندی از والدینش شکایت کرد: چرا مرا به دنیا آوردید؟


یک مرد ۲۷ سالهٔ هندی تصمیم دارد علیه والدینش که بدون رضایتش او را به‌ دنیا آورده‌اند، شکایت کند.

به گزارش بی بی سی، رافائل ساموئل، بازرگان اهل دهلی نو به بی‌بی‌سی گفت که به دنیا آوردن فرزندان کار اشتباهی است چون آنها را در معرض یک عمر رنج قرار می‌دهد.

البته آقای ساموئل، خوب می‌داند که پیش از تولد، کسی نمی‌تواند برای به دنیا آمدن رضایت بگیرد اما اصرار دارد که "این تصمیم ما نبوده که به دنیا بیاییم".

او اینطور ادامه می‌دهد که کسی از ما نمی‌پرسد که آیا می‌خواهیم به این دنیا بیاییم یا نه، پس ناچاریم تاوان آن را با ادامهٔ زندگی‌مان تا آخر بدهیم.

چنین ماجرایی می‌تواند در هر خانواده‌ای اختلاف ایجاد کند، اما آقای ساموئل می‌گوید که او خیلی خوب با والدینش کنار می‌آید (هر دو آنها وکیل هستند) و آنها نسبت به این ماجرا با شوخ‌طبعی کامل برخورد کرده‌اند.

در اظهاریه، مادرش کاویتا کارناد ساموئل، پاسخ خود را به "آشوب تازه‌ای که پسرم راه‌ انداخته است" می‌دهد.

او می‌گوید: " باید جسارت پسرم را تحسین کنم که می‌خواهد والدینش را به دادگاه بکشاند، در حالی که می‌داند هر دوی ما وکیل هستیم. اگر رافائل بتواند توضیحات معقولی ارائه دهد که ما چطور می‌توانستیم رضایت او را قبل از تولد به دست آوریم، من تقصیر خود را در این زمینه می‌پذیرم".

باور آقای ساموئل ریشه در زایش‌ستیزی دارد؛ فلسفه‌ای که معتقد است زندگی چنان سرشار از بدبختی‌ است که آدم‌ها باید تولید‌مثل را بلافاصله متوقف کنند.

او می‌گوید این کار به تدریج انسان را از کره زمین محو می‌کند و این برای سیارهٔ زمین هم بسیار بهتر خواهد بود.

" هیچ دلیلی برای وجود بشر نیست. بسیاری از انسان‌ها رنج می‌کشند. اگر بشر منقرض شود، زمین و جانوران خوشبخت‌ترند و حتماً بهتر از این زندگی خواهند کرد. به این ترتیب هیچ آدمی هم رنج نمی‌کشد، وجود بشر به‌کلی بی‌معنی است".

سال گذشته او صفحه‌ای در فیس‌بوک به نام نیهیل‌آنند ایجاد کرد که در آن تصاویری از خودش با ریش بزرگ مصنوعی و چشمانی که پشت عینک تیره‌ای پنهان شده و پیام‌های زایش‌ستیزانه‌ای مثل "آیا به زور آوردن کودکی در این دنیا و وادار کردنش به این که شغلی داشته باشد مصداق آدم‌ربایی و برده‌داری نیست؟" یا "والدینت تو را مثل اسباب‌بازی یا حیوان خانگی می‌دیدند، تو هیچ وظیفه‌ای نسبت به آنها نداری، تو سرگرمی آنها هستی".

آقای ساموئل می‌گوید تا جایی که به خاطر می‌آورد این افکار را از زمانی که پنج‌ساله بوده، داشته است.

"من بچه‌ای معمولی بودم. یک روز خیلی ناامید شده بودم و نمی‌خواستم به مدرسه بروم اما والدینم به من اصرار می‌کردند که باید بروم، از آنها پرسیدم:"چرا مرا به دنیا آوردید؟" و پدرم هیچ جوابی نداشت. فکر می‌کنم اگر می‌توانست جوابم را بدهد، من امروز اینطور فکر نمی‌کردم".

همینطور که این فکر در ذهنش شکل می‌گرفت و رشد می‌کرد، او تصمیم گرفت تا دربارهٔ آن با والدینش حرف بزند. او می‌گوید واکنش مادرش به این اعتقاد " خیلی خوب" و پدرش هم "بسیار دلگرم‌کننده" بود.

او در حالی‌که می‌خندید گفت فکر کنم مادرم استدلال مرا قبول دارد: "مادرم گفت که کاش می‌توانست پیش از تولد مرا ملاقات کند و اگر چنین چیزی ممکن بود حتماً مرا به دنیا نمی‌آورد" .

"او گفت زمانی که مرا به دنیا آورد خیلی جوان بوده و اصلاً فکر نمی‌کرده است که راه دیگری هم دارد. این همان چیزی است که من می‌گویم. هر کسی حق انتخاب دارد".

مادرش هم‌چنین در اظهاریه آورده است که بسیار غیر‌منصفانه است که بر" بخشی از باور و اعتقادات پسرش" تأکید شود.

"او به زایش‌ستیزی اعتقاد دارد، فشاری که ما با زندگی بی‌فایده‌ خود بر زمین و منابع آن می‌آوریم او را آزار می‌دهد و بسیار به رنج ناخواسته‌ای که بچه‌ها تا بزرگسالی می‌کشند، حساس است و امور دیگری که متاسفانه به فراموشی سپرده شده است.

"من بسیار خوشحالم که پسرم مردی جسور و مستقل است. او حتماً راه نیکبختی خودش را پیدا می‌‌کند".

آقای ساموئل می‌گوید تصمیم او برای کشاندن والدینش به دادگاه فقط بر مبنای اعتقادش است که جهان بدون حضور آدم‌ها بسیار جای بهتری خواهد شد.

شش ماه پیش، سر میز صبحانه، او به مادرش گفت که تصمیم دارد علیه او شکایت کند. "او گفت اشکالی ندارد، اما انتظار نداشته باش که به تو در دادگاه رحم کنم. من در دادگاه نابودت می‌کنم". آقای ساموئل دنبال وکیلی می‌گردد که بتواند از شکایت او دفاع کند اما تاکنون موفق به یافتنش نشده است.

"می‌دانم که در این ماجرا شکست خواهم خورد، چون هیچ قاضی به حرف‌های من گوش نمی‌دهد. اما این موضوع را مطرح می‌کنم چون می‌خواهم به این موضوع توجه شود".

در پست‌های فیسبوکش هم واکنش‌های بسیاری دریافت کرده است: "بعضی از آنها مثبت اما بیشتر آنها منفی بوده است، حتی بعضی‌ها به او پیشنهاد کرده بودند "برو خودت را بکش" مادر‌های نگرانی هم بودند که از او می‌پرسیدند اگر بچه‌های آنها مطالب او را ببینند چه بلایی سرشان می‌آید".

[کد مطلب: 175995] [تاريخ انتشار: بيستم بهمن ۱۳۹۷ برابر با نهم فوريه ۲۰۱۹] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۷ برابر با نهم فوريه ۲۰۱۹ ، 21:52:26 توسط کارگر تبعیدی
چرا علیرغم رشد عظیم علم و صنعت، اکثریت انسانها در فقر و تنگدستی زندگی می کنند؟ و طبیعت رو به نابودی است؟در هندوستان، سرزمینی که بسیاری در کنار خیابان متولد میشوند، در آنجا زندگی می کنند و همانجا هم میمیرند و شهرداری هر روز تعداد زیادی جسد را از کنار خیابانها جمع می کند، این یعنی ته خط ! او راست میگوید. هدف والدین، تولید مثل برای زندگی خودشان میباشد و نه برای زندگیفرزندشان ! اگر هدف فرزند آوردن، زندگی کردن او در این جهان هستی باشد، آنوقت باید این جهان را برای زندگی کردن او بخوبی مهیا کنند. در ایران به بچه هایی که توسط والدینی که هییچ تلاشی برای بهبود شرایط نکرده و نمی کنند، باید گفت، به زندان و جهنم سرمایه داری اسلامی خوش آمدید و طبق علم آمار، امکان اینکه گرفتار، فقر، بیکاری، اعتیاد، تن فروشی، کارتن خوابی، بزهکاری، زندان، اعدام، کشته و زخمی در جاده ها و در محیطهای کار و...بشوی، بسیار بالاست ! ما ناچاریم برای نسل آینده و ساختن دنیایی که هر کس به اندازه توانش تولید و به اندازه نیازش برداشت میکند به فکر بر پایی انقلاب سوسیالیستی باشیم، تا نان، آزادی و هوای پاکیزه را برای همه فراهم کنیم !
آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی

سرخط اخبار پيک ايران در سايت شما

كد زير را كپى كنيد و در جاى مناسب در سايت خود قرار دهيد


Contact us: