حکایت دستفروشی و کارگری ایرانی‌ها در عراق


ایران وایر، ماهرخ غلامحسین پور: «اردلان کریم بیگی» سرکارگر کارخانه قند در کردستان بود اما بعد بی‌کار شد. دلیل آن، تعطیلی کارخانه به دلیل بحران ناشی از تحریم‌های امریکا علیه ایران بود. او با اندک پس اندازش، مشتی خنرز پنزر خرید و در سه چمدان نیم‌دار جا داد. یک و نیم میلیون تومان هم خرج کرد تا ماشین خود را کاپوتاژ کند؛ یعنی پلاکش بین‌المللی شود.

همسرش او را از زیر قرآن رد کرد اما نه برای سفر تفریحی و سیاحتی؛ رفت برای دست‌فروشی و کسب جدید در خاک عراق. قبل از آن‌که برود، تمام گوشه و کنار مریوان را دنبال کار گشته بود؛ از «خاومیرآباد» گرفته تا حتی «سقز» و «نوسود».
کار بود اما آن قدر درآمدش ناچیز بود که دست‌مزدش در انتهای روز، حتی یک قوت لایموت هم نمی‌شد که با آن شکم زن و بچه‌هایش را سیر کند، چه برسد به اجاره چهاردیواری و پول بنزین و نفت زمستان و رخت و لباس تابستان.

اردلان که لیسانس علوم دامی از دانشگاه کردستان گرفته است، هنگام تهیه این گزارش، در حوالی شهر «اربیل» عراق به قول خودش، زیر آسمان خدا داشت شب را سر می‌کرد.

او به «ایران‌وایر» می‌گوید اوایل به ذهنش رسیده بود کول‌بری کند اما اغلب راه‌های کول‌بری در کردستان به مرگ ختم می‌شوند. برای همین هم تصمیم گرفت در شهر اربیل و سلیمانیه دست‌فروشی کند، شب‌ها را در ماشین بخوابد و هر ماه بعد از پایان مهلت روادیدش، یک هفته برای دیدن خانواده‌اش به ایران برگردد و دوباره به عراق برود.

او از سیل جوانانِ کُردنشین بی‌کاری می‌گوید که برای انجام کارهای ساختمانی، کارگری معدن، دام‌داری، کشاورزی یا دست‌فروشی، به عراق سرازیر شده‌اند.
می‌گوید میان ایرانیانی که برای کار به عراق رفته‌اند، حتی واکسیِ دوره‌گرد هم دیده می‌شود. او بارها به چشم خود دیده است که هم‌وطنانش تحقیر ‌شده‌اند و حق آن‌ها خورده ‌شده است و ناملایمتی می‌بینند. اما برای یک لقمه نان ناچارند شرایط را تحمل کنند.

این روزها بازار شهرهای اربیل، نجف، سلیمانیه، کرکوک و حتی بخش‌های مرکزی‌ عراق مثل کربلا و نجف از جمعیت نیروی کارگر ساده ایرانی اشباع شده‌اند.

«احمد» دوست و هم‌شهری اردلان، سال‌ها پیشه‌اش سنگ کاری حرفه‌‌ای بوده است. او هم با ۹ نفر از هم‌ولایتی‌ها، اتاقی ۲۴ متری در حاشیه شهر اربیل اجاره کرده‌اند. تمام آن‌ها در کار ساختمان هستند؛ یک نفر گچ کار و چند نفر دیگر هم کارگر ساده ساختمانی. احمد در ازای هر روز کار، ۳۰۰ هزار تومان دست‌مزد می‌گیرد. اما کارگرهای ساده بیشتر از ۲۰۰ هزار تومان عایدی ندارند. بین کارگرها دو نفرشان لیسانس دارند.
احمد می‌گوید: «حمام نداریم و هفته‌‌ای یک بار به حمام عمومی می‌رویم. داخل اتاق که جایی برای شست‌وشو یا پخت و پز نیست اما بیرون یک روشویی هست. ساندویچ و غذاهای سرپایی از دست‌فروش‌ها می‌گیریم یا نان و پنیر و نیمرو و غذاهای حاضری می‌خوریم. کلا وضعیت بهداشت و تغذیه کارگرهای ایرانی زیر صفر است و بیمه درمانی هم ندارند.»

به گفته او، بسته به توافقی که با کارفرما می‌کنند، حقوق‌شان را یا به دلار یا به دینار و یا ریال می‌گیرند: «از آن جایی که ویزای توریستی به عراق یک ماهه است و خیلی‌ها ندارند که بروند ایران و برگردند و روادید خود را تمدید کنند، کارفرماها اگر متوجه انقضای ویزای یک کارگر بشوند، تا نهایت آن‌چه که ممکن است، از او سوء استفاده می‌کنند.»

دست‌مزد یک روز گچ کار حرفه‌ای در عراق بین دو تا سه برابر مزد روزانه آن‌ها در ایران است. از سوی دیگر، از آن جایی که در ایران شرایط ساخت و ساز به علت تورم و تحریم به شدت راکد شده است، زمینه کار برای این افراد در ایران به راحتی فراهم نمی‌شود. 

احمد می‌گوید دوست دیگرش به نام «دیاکو»، چون جوش‌کار است و زبان کُردی هم می‌داند، درآمدش بهتر است. دیاکو روزانه تا ۴۰۰ هزار تومان درآمد دارد و می‌خواهد تا مهیا شدن مهاجرتش به کویت، در عراق بماند.

او ادامه می‌دهد: «اوضاع کارگرانی که کُردی یا عربی می‌دانند به مراتب بهتر است و می‌توانند از حق خود دفاع کنند یا لااقل قوانین را بخوانند و نگذارند که کارفرما سرشان کلاه بگذارد. پیش می‌آید که مثلا کارفرماها در شرکت‌های تولیدی یا تجاری می‌گویند که یک هفته یا ۱۰ روز کار کن تا ببینیم از پس کار برمی‌آیی یا نه. درست  ۱۰ روز بعد از آن که بهره‌کشی کردند، می‌گویند نمی‌خواهم. تقریبا همه دوستانم دست‌کم یک بار این شرایط را تجربه کرده‌اند. قانون هم به آن‌ها چنین اجازه‌‌ای می‌دهد.»

با وجود چنین مشکلاتی، کارگران ایرانی از نبود یک تشکل صنفی یا سامانه‌ای می‌گویند که در صورت تضییع حق‌‌شان، از آن‌ها دفاع کند.

به گفته احمد، کارگران اتیوپیایی، بنگلادشی و فیلیپینی دارای تشکل هستند و مراکز صنفی دارند و همان تشکیلات هم در ابتدای استخدام، ضمانت آن‌ها را بر عهده می‌گیرد. اما وقتی کارفرمای عراقی از یک ایرانی درخواست ضامن می‌کند، او نه معرفی دارد و نه ضامنی.

 «علی شریعتی»، عضو اتاق بازرگانی تهران در گفت‌وگو با خبرگزاری «ایلنا»، بر ضرورت تمهیداتی که سفارت و کنسول‌گری‌های ایران برای حمایت از این نیروها باید بیاندیشد، تاکید کرده است. او در بخشی از این گفت‌وگو، به میزان تحصیلات ایرانیانی که برای کارگری به کردستان عراق هجوم آورده‌‌اند، اشاره می‌کند: «کارفرماهای عراقی، افرادی که تحصیلات دانشگاهی دارند را در اولویت قرار می‌دهند چون اکثرا این افراد مشخصات فوق را دارا هستند.»

فرقی نمی‌کند تحصیل کرده باشی یا نه، دست‌فروش باشی یا کارگر مرغ‌داری، به هر حال در عراق تنهایی و به همین اندک درآمدی دل‌خوش هستی که با آن می‌توانی خانواده‌‌ات را از فقر برهانی.

«اردلان کریم بیگی» که کارش دست‌فروشی سیار است، بابت این‌که دیگر مثل گذشته مجبور نیست هر بار ۴۰ دلار برای ورودش به این کشور بپردازد، خوشحال است.
اردلان می‌گوید: «گیوه‌های دست بافت، زیورآلات برنجی، خراطی‌های کوچک، سوزن‌دوزی، شال و سربند و تسبیح، جعبه‌های معرق کوچک و پوسترهای دیواری را درون سه چمدان جا می‌دهم و راه می‌افتم. یک ماهی که گذشت، مقداری مواد غذایی و خشکباری که ارزان‌تر از ایران است، می‌خرم برای خانواده‌‌ام و برمی‌گردم. خوش‌بختانه ورودی و هزینه کاپوتاژ نداریم. وقتی ماشین‌ خود را کاپوتاژ می‌کنید، تا یک سال مهلت دارد و شما مجبور نیستید با هر رفت و آمد، دوباره مجوز ورود و خروج ماشین را تمدید کنید.»

اوایل، اردلان در جایی ساکن می‌شد و چند ماهی می‌ماند. بعد به فکرش رسید داخل ماشین خود بخوابد: «متل‌ها یا مسافرخانه‌هایی هم هستند که اتاق‌هایی با چهار تخت یک طبقه یا هشت تخت دو طبقه اجاره می‌دهند. این اتاق‌ها حمام مستقل ندارند ولی بابت هر تخت، شبی سه دلار می‌گیرند.»

اما به گفته اردلان، نان یک عده هم در عراق توی روغن است چون جذب شرکت‌های ایرانی می‌شوند: «این شرکت‌ها از ۱۰ سال پیش توسط سرمایه‌گذاران ایرانی در بغداد و سایر شهرهای بزرگ راه‌اندازی شده‌اند. رییس شرکت موظف است طبق قانون کار درعراق، فقط یک سوم نیروهای انسانی خود را از اتباع غیرعراقی انتخاب کند. در حالی که مدیران این شرکت‌ها با نادیده گرفتن قانون کار در عراق، اقدام به استخدام ایرانی‌های بی‌کار می‌کنند تا به هم‌وطنان خود کمک کنند. از یک طرف دیگر، می‌شود آن‌ها را با حقوق کمتری راضی کرد تا نیروهای کار عراقی.»

اردلان از زنان ایرانی هم می‌گوید. به گفته او، برخی از زنان ایرانی در حاشیه پیاده‌روها بساط پهن می‌کنند. اما آمار دقیقی از آن‌ها نیست.

یک مسوول عضو دبیرخانه هیات دولت عراق که نمی‌خواسته نامش ذکر شود، در گفت‌وگو با روزنامه «الجدید» گفته است: «نزدیک به ۱۰۰ هزار نیروی کار ایرانی در عراق به سر می‌برند.»

او مدعی شده است که نیروی کار ایرانی دست‌مزد کمتری نسبت به نیروی کار عراقی طلب می‌کند: «آن‌ها دست‌فروشی، رانندگی یا کارگری می‌کنند. اما به جز آن‌ها، شاهد حضور گداهای ایرانی نیز هستیم که در مناسبت‌های مذهبی با روادید زیارتی وارد عراق می‌شوند.»

همین مسوول گفته است آن‌ها سالانه ده‌ها میلیون دلار به ایران می‌فرستند.
به گفته او، از آن جایی که هر نفر می‌تواند  ۱۰ هزار دلار در سفر به ایران همراه خودش پول داشته باشد، این افراد از طریق مسافر اقدام به ارسال پول به ایران می‌کنند.

اردلان می‌گوید با وجود رابطه خوب بین دولت‌های ایران و عراق، مردم این کشور هنوز ته دل‌شان از ایرانی‌ها مکدرند: «آن‌ها هم کشته داده‌اند در آن هشت سال جنگ؛ بچه‌هایشان و برادرهایشان را. حالا که ما هم به عنوان نیروی کار به کشورشان رفته‌ایم، دل خوشی از ما ندارند. چون نیروی کار ارزان قیمت و غیرمتخصص ایرانی باعث شده است عرصه بر کارگران عراقی تنگ شود. همه این‌ها عواملی هستند تا آن‌ها ایرانی‌ها را تحقیر کنند.»

چندی پیش کانال ماهواره‌‌ای «دجله» از وضعیت ایرانی‌های دست‌فروش و کارگر مستقر در عراق گزارش تلویزیونی تهیه کرد. به گفته گزارش‌گر این شبکه، خیابان‌های شهر نجف مملو از متکدیان ایرانی و فروشندگان خیابانی شده‌اند. این شبکه از زنان میان‌سال ایرانی گفت که در مسیر پیاده‌روها بساط دست‌فروشی پهن کرده و اجناس ارزن قیمت خود را می‌فروشند.
براساس این گزارش، این زنان که حجاب ایرانی بر سر دارند و با لهجه عربی فارسی صحبت می‌کنند، به شدت از سوی عراقی‌ها مورد تحقیر قرار می‌گیرند. عراقی‌ها آن‌ها را مخل کسب و کار جوانان خود می‌دانند.

اردلان می‌گوید کاش شرایط بازگشت آن‌ها به ایران فراهم می‌شد: «هر چه باشد، غربت است. بهترین جای جهان که باشد، خانه خودت نیست. یک اخم‌شان مثل هزار مصیبت می‌ماند. ما انگار هم خانه داریم، هم نداریم. حتی عراقی‌ها که بعد از جنگ ایران و عراق سال‌ها درگیر جنگ‌ها و کشمکش‌های دیگر بوده‌اند و مصیبت صدام از سرشان گذشته است، الان احساس امنیت بیشتری می‌کنند. این‌ها درد دارد.»

[کد مطلب: 192478] [تاريخ انتشار: نوزدهم مهر ۱۳۹۸ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۹] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم مهر ۱۳۹۸ برابر با سيزدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 03:33:33 توسط احمد
میخواهید فساد سران ایران را ببینید....میخواهید ببینید که با مردم ایران دشمنند....یه نگاه کوچک بیاندازید به طرح تعیین تکلیف کارشناسان بیمه کشاورزی....این طرح حدود ۶ سال است که در مجلس تصویب میشود و به شورای نگهبان و مصلحت نظام میرود و این فاسدین با لابی ان را به زباله دان میاندازند.....اری هر چه از مردم برخیزد محکوم به نابودیست....حقوق بشر در ایران فقط شعار فاسدانی است که به دنبال خر ماندن ملت و چپاول نان و روزیشان هستند....این پلیدان نان و شرافت ایرانی را دزدیدند ....کافی ایست سری به سزل زباله های سطح شهر بیاندازید تا فرهنگ ایرانی تا کمر فرو رفته برای تکه ای نان را ببینید....اینان نیز همان کردند که شاه کرد ... «الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم».
نوشته شده در تاريخ بيستم مهر ۱۳۹۸ برابر با دوازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 15:01:04 توسط افراسیاب
جناب Narenj همانطور که در مورد رژیم آینده حدس زدی درست از آب درمیاد، سیسیتم آینده چند صد نفر را محاکمه میکنه و با بقیه کاری نداره. دلیلش اینه که سیستم به آسیب دیده ها و زخم خورده ها و مال باخته های که در رژیم ماقبل اتفاق افتاده کاری نداره و میگه مسئولش من نیستم و به من چه که میلیاردها پول خرج کنم و دادگاه بگذارم برای همه اینها به مردم میگه گذشته ها گذشته و باید آینده را ساخت. دلیل دوم اینها پلیس و مامور هستند و جزو پرسنل نیروهای مسلح و رژیم بعدی به اینها احتیاج داره چون در کشور ایران تا دلت بخواهد قاچاقچی و متجاوز و دزد و جنایتکار حرفه ای وجود داره و تا دلت بخواد تجزیه طلب و دشمن شماره یک ایران که هر لحظه منتظرن تا کشور را تبدیل به یوگسلاوی کنن. البته من دشمن ماموران رژیم هستم و دست من باشه همه رو بدون محاکمه سربنیست میکنم ولی ایرانیها به حرف من گوش نمیدن و کار خودشون رو میکنن، آنها میخواهند مملکتشون دفتر دستک داشته باشه و مثل دیگر کشورها جلو بره مخصوصا اتحادیه های صنفی و کارگری که قدرت پیدا میکنن و مثل اروپا نمیگذارن ما کار خودمون را بکنیم، من با نظر شما موافقم.
نوشته شده در تاريخ بيستم مهر ۱۳۹۸ برابر با دوازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 10:35:07 توسط Narenj
جناب افراسیاب همه ان مسایلی که اشاره می کنید درست .. اما محاکمه این همه جنایت کار اسلامی را به اینده و سیستیم نامشخص به فرض دولت اینده موکول می کنید ، ایراد و مشکل دارد . اولن هر سیستمی ملاحظه کار و مصلحت گراست ، در تعویض شیخ و شاه اشکار و نمایان شد که سیستم یکسری را برای نشان دادن مخالفت خود به مردم ، دادگاهی کرده و جزا می دهد و اما بیشتر گماشته ها و مزدور های سیستم قبلی را بکار می گیرد. از جمله به کارگیری حسین فردوست ها و بسیاری از عوامل ساواک در سواما . اگر ایران و ایرانی و طبقه و دسته و حزب و گروه و سلطنت و .. می خواهد ، ایران را از وجود این همه مامور جانی و دزد اسلامی تصفیه کند ، باید از همین الان دادگاه های ملی ، میهنی و خلقی و .. خود را بر پا و اعلام کند که : هیچ اخوند و پاسدار و بسیج و سایر مزدور های ریز و درشت مخفی از مجازات سخت در امان نخواهند ماند. از همین حالا هم هر کدام را گیر اورد به شیوه خودشان به بهشت ارسال کند و اگر برای شروع هر چنذ جزیی و محدود ، چندتایی را به سزای اعمالشان برساند ، می شود امیدوار بود که در فردای شکست کامل رژیم اسلامی همه گند هایش به گور خواهد رفت
نوشته شده در تاريخ بيستم مهر ۱۳۹۸ برابر با دوازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 08:48:34 توسط افراسیاب
بلاخر آنجا یک مملکت است و در آینده هر سیستمی باشه مثل کشورهای دیگر است و دفتر دستک و همه چیزش باید با این دنیا جور در بیاد، خوب البته که در آینده دادگاه و سیستم دادگستری دارن و آنها کسانی را که مسبب این بدبختیها هستند مجازات میکنن، البته آنهای که زنده باشن چون این حکومت واقعا داره میره بطرف جنگ و درگیری و هر روز که از خواب بیدار میشی یک اتفاق جدید افتاده و رژیم دسته گل جدید به آب داده، طوری شده که آمریکا میخواست از خاورمیانه خارج شه ولی چند هزار نیروی جدید میاره، نیرو یعنی لشگر کشی و میخواهند به رژیم حمله نظامی کنن. تمام جزایر ایران را اشغال میکنن و نیرو میگذارند در آنجا، در غیر اینصورت هر لحظه ممکنه به تاسیسات و کشتیها حمله بشه. فکرش را بکنید سوپر نفتکشها موشک بخورن یا رژیم به دبی موشک با گاز خردل یا سیانید بزنه مثل بشار اسد، شوخی نیست این جماعت آخوند داعشی واقعا خطرناکند . جلوی این رژیم گرفته نشه هر اتفاق وحشتناکی که تصورش را بکنید برای منطقه میافته. مردم ایران هم که افتادن به این وضعیتی که میبینید.
نوشته شده در تاريخ بيستم مهر ۱۳۹۸ برابر با دوازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 07:09:32 توسط Narenj
خانه از پای بست کار و تولید و زندگی با دسترنج خویش ویران است . هیچ تشکلی ندارند ، دور هم اگر جمع می شوند ، محفلی و محدوه دوستان و شاید ، همکار های خویش است ، اگر اعتراض می شود ، بسوی حاشیه هدف می گیرد . از دولت هیچکاره می خواهد ، حقش را از کارفرما گرفته و به کارگر بدهد . پشت سر دولت هیچکاره ، دم و دستگاه دین و مذهب و خود مذهب را نمی بیند . هنوز قران را حافظ میداند و مدافع کارگربش ، همه گند های خلیفه گری اسلامی را ردیف می کند ، بجز اینکه ، عیب و ایراد خود کارگر را بگوید ، که بی تشکل ، سر به زیر و برده وار با توشه ای از امید به دین و مذهب ، راهی محیط کار برده داری دیگری می شود و با مزد کم و پایین ، اتحاد و همبستگی کار گر محلی را به هم می ریزد . خودش که نمی داند و نمی فهمد و کسی هم نیست که بگوید ، مشکل از درون نااگاه و بیگانه از خویشتن خویش، سر چشمه می کیرد . هر کجابروی ، بدون فکر ، بدون تشکل ، بدون هدف به هیچ حق و حقوقی نخواهی رسید در نهایت نان و اب موقتی گیرت‌خواهد امد و در خلوت خویش خون الود خواهی خورد . افراسیاب از کدام دادگاه‌ها‌ میگویی که به این همه گند اسلامی رسیدگی خواهد کرد .
نوشته شده در تاريخ نوزدهم مهر ۱۳۹۸ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 19:24:00 توسط آذر
در نظامی که از یکطرف خشن ترین شکل سرمایه، سپاه پاسداران و دیگر نهادهای نظامی و سرکوبگرش همانند چاه ویل دهان گشوده اند تا در اجرای منویات ارتجاعی و پان اسلامیستی خامنه ای در سوریه، عراق و یمن درآمدهای نجومی را بلعیده و بغارت ببرند و در سوی دیگر ده ها نهاد عریض و طویل ارتجاع مذهبی وابسته به حاکمیت به صف ایستاده اند تا با بهره گیری از درآمد ها، هم خود به آلاف و اولوفی برسند و هم ذهنیت جامعه را با خرافات مذهبی پر کنند، دیگر از قَبَل چنین وضعیتی، کمترین جایی برای بهتر شدن معیشت توده ها و ایجاد کار برای ارتش بیکاران نخواهد ماند. در کنار فاکتورهای فوق، باید از گستردگی دزدی، اختلاس، رانت خواری و فساد حاکم بر هیئت حاکمه ایران نیز نام برد که مزید بر علت هستند. و به تاراج رفتن حاصل دسترنج کارگران در دستگاه های عریض و طویل سیستم نظامی – بوروکراتیک هیئت حاکمه هم. تا همهٔ روزنه های امید به کاهش بیکاری و بهتر شدن زندگی معیشتی کارگران و زحمتکشان در جامعه همچنان بسته باقی بماند. که علاوه بر گسترش انبوه معضلات اجتماعی، بعضاً سر از آوارگی، زنان و مردان متکدی و فروشندگان خیابانی ایرانی درعراق در آورد.
نوشته شده در تاريخ نوزدهم مهر ۱۳۹۸ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 18:51:11 توسط م
خاك تو سر رژيم ايران
نوشته شده در تاريخ نوزدهم مهر ۱۳۹۸ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۹ ، 18:43:12 توسط افراسیاب
فقط فکرش را بکنید نفتکشی که امروز موشک خورد چقدر از ثروت همین مردم بدبخت و گرسنه را میبرد بده به امثال بشار اسد و حماس، واقعا چند سال دیگه این وضعیت ادامه داره. دیگه به درجه آخر رسیده و حکومت اسلامی تمام کشور و مردمش را برده لبه پرتگاه و داره هل میده پائین، واقعا اینها چه موجوداتی هستند، دست آخر چطوری میخواهند از خودشون دفاع کنن چی دارن که تو دادگاه ها بگویند.
ساير مطالب اين بخش
پربازديدهای اين بخش
آخوند:  «ایدز» ظرف دو هفته بوسیله طب اسلامی درمان می‌شود!
سپاه با پرونده روح‌الله زم چه می‌کند؟‌
کاریکاتور / مقابله با کشف حجاب در مجتمع‌های آپارتمانی
فاسدترین نهادها در ایران همانا ولایت فقیه و روحانیت شیعه هستند
احمدی نژاد نگران منطقه ۹ شیکاگو! 
دستگیری یکی از عوامل جمهوری اسلامی در سوئد
فیلم/ رقص در مترو تهران
ترکیه ۵۰ بمب اتمی آمریکا را گروگان گرفت 
عکس / چرا تصاویر اعتراض‌ها در لبنان عجیب و غریب هستند؟! 
روح‌الله زم را 'دستگاه اطلاعاتی عراق بازداشت کرد و تحویل ایران داد'
نخستین اعترافات تلویزیونی زم علیه یک «مدافع حرم» زندانی و متهم به جاسوسی
فیلم/ رژه اعتراضی جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران علیه حضور حسن روحانی در این دانشگاه
آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی

سرخط اخبار پيک ايران در سايت شما

كد زير را كپى كنيد و در جاى مناسب در سايت خود قرار دهيد


Contact us: