درباره تجاوز نظامی ارتش ترکیه به روژاوا!


حمله نظامی دولت فاشیستی ترکیه به روژاوا (کردستان سوریه) و منطقه ای که اداره اش در دست «یگانهای مدافع خلق» (ی پ گ) است در واقع عملیاتی است برای نسل کشی کردهای آن منطقه. جمهوری فاشیستی ترکیه که یکی از ارکان آن جنگ با ملت کرد بوده است، این جنگ را به آن سوی مرزها وعلیه کردهای سوریه گسترش داده است. چنین جنایتی است که از «چشمه صلح»اردوغان می جوشد.
چند شهر و روستا در شمال سوریه هدف حملات هوایی و توپخانه ای ترکیه قرار گرفته اند و اهدافی را از جمله در سریکانی (رأس‌العین) و گَری اِسپی (تل ابیض) بمباران کرده‌اند. دولت ترکیه می‌گوید به دنبال ایجاد یک «منطقه امن» در مرز سوریه در داخل خاک این کشور است و قصد دارد نیروهای کرد وابسته به حزب «اتحاد دمکراتیک»(پ.ی.د) که آنها را «گروه تروریستی» می‌خواند از این منطقه خارج کند. اردوغان و دولت ترکیه بیش از چهار میلیون پناهجوی سوری که در خاک ترکیه ساکن اند را تبدیل به ابزاری برای پیش برد این سیاست فاشیستی کرده است.
اما این تهاجم اشغالگرانه فقط علیه کردهای سوریه نیست. اردوغان با این جنگ به دنبال آن است تا به نارضایتی شدید مردم ترکیه از او و حزب عدالت و توسعه اش پاسخ داده و در آینده تحت عنوان «امنیت ملی» حملات شدیدتری را به نیروهای مخالفش اعم از کرد و غیر کرد سازمان بدهد. با آغاز این جنگ، مخالفین سیاست های اردوغان، نیروهای سیاسی اپوزیسیون، روشنفکران، سندیکاها و…  با برگزاری تجمع مخالفت شان را با جنگ اعلام کرده اند. حزب دموکراتیک خلق (ه د پ) که حزبی درون ساختارهای قدرت در ترکیه است فراخوان اتحاد گسترده علیه اردوغان را داده و اردوغان نیز مردم را به حمایت از سیاست های حزبش دعوت کرده است.
این حمله با چراغ سبز ترامپ صورت گرفته و ایران و روسیه با وجود اما و اگرها با آن توافق تلویحی کرده اند و به دنبال بهره گیری حداکثری از آن هستند. «ارتش ملی سوریه» که سابقا «ارتش آزاد» نام داشت و از افسران پیشین بشار اسد و مزدوران سازمان امنیت و ارتش ترکیه (میت) تشکیل شده اند، از تصمیم دولت آنکارا برای حمله به سوریه استقبال کرد. این گروه در بیانیه‌ای که روز چهارشنبه در این زمینه منتشر کرد ضمن اعلام این که کردها برای آنها «راه دیگری باقی نگذاشته‌اند» خطاب به نیروهای تحت امر خود نوشت: «با مشت محکم به آنها ضربه بزنید و با آتشی که بر سرشان می‌ریزید، مزه جهنم را به آنها بچشانید».
آنچه امروز ما در منطقه شاهدیم، حاصلِ تضادهای برخاسته از دل نظام سرمایه‌داری جهانی و پاسخ‌هایی است که حاکمان امپریالیست به‌ویژه امپریالیسم آمریکا به این تضادها داده‌اند. این جنگ ها که چند نسل از مردم کرد و عرب عراق و سوریه، افغانستان و یمن را کشتار و آواره کرده و حیاتشان را مملو از خوف و وحشت کرده اند، بیان تمام‌نمای زمانه‌ای است که در آن به سر می‌بریم. دولت آمریکا اعم از اینکه چه جناحی در کاخ سفید است، علیرغم تضادها و اختلافاتی که با دولت ترکیه دارد هرگز طرف کردها را نگرفته است. زیرا جمهوری ترکیه بخشی از ساختارهای فرمانروایی و هژمونی امپریالیسم آمریکا و به طور کلی امپریالیست های غربی در خاورمیانه است. ترامپ این واقعیت را بیشرمانه در توئیتری این طور اعلام کرد که «کردها برای سرزمین خودشان جنگیده اند. آنها در جنگ دوم جهانی و نبرد نرماندی برای ما نجنگیدند». تاریخ رابطه امپریالیسم آمریکا با کردها، پراز حیله و دروغ و خیانت است. هدف آمریکا پیروزی کردها یا حق تعیین سرنوشت برای کردها نبوده است. آمریکا بارها به ملت کرد و نیروهای سیاسی بورژوای کرد خیانت کرده و از آنان به صورت مهره ای برای محکم کردن روابطش یا فشار آوردن بر دولتهای حاکم در ایران، عراق، ترکیه و سوریه استفاده کرده است. همکاری میان دولت بعث سوریه در زمان حافظ اسد، سازمان سیا، موساد اسرائیل و میت (سازمان امنیت ترکیه) برای  دستگیری عبدالله اوجالان یکی از این معامله ها بود. در شرایط کنونی نیز سایۀ شوم این معاملات خونین را می توان دید.
امروز در خاورمیانه، هر جریان سیاسی که می خواهد مردمی باشد و دلسوز مردمی که داعیۀ نمایندگی شان را دارد بماند، باید با تمام قوا از نزدیک شدن به گرداب ائتلاف و معامله میان قدرت های امپریالیستی (آمریکا و روسیه و چین و اتحادیه اروپا) و به تبع آن میان دولت های منطقه (ایران، ترکیه، عربستان، اسراییل، سوریه و عراق و غیره) پرهیز کند و مردم خود را نیز به سرعت از این منجلاب دور کند. اما حزب حاکم در روژاوا یعنی پ.ی.د و شاخه های نظامی آن (ی.پ.گ و ی.پ.ژ) درست بر خلاف این سیاست حرکت کرده اند. آنها همراه با دیگر احزاب ناسیونالیست کردستان تبدیل شدن به مهره و پیاده نظام قدرت های امپریالیستی و دولت های منطقه را تبدیل به امری رایج و بخشی از استراتژی شان کرده اند. این سیاستی است که همواره قتل و عام و آوارگی برای مردم کردستان به بار آورده است.
خاورمیانه سالها است صحنه جنگ و خونریزی نیروهای امپریالیستی و دولت های ارتجاعی منطقه است. این خیانت ها و جنایت ها و نسل کشی ها و جنگ های بی انتها ادامه خواهد یافت مگر آنکه در یک یا چند نقطه از این منطقه یک جنبش کمونیستی قدرتمند مبتنی بر کمونیسم واقعی یعنی کمونیسم نوین شکل گرفته و توده های مردم را در «راهی دیگر» و کیفیتا متفاوت از آن چه در این خطه حاکم بوده است رهبری کند. مردم منطقه ابتدا در آگاهی و سپس در عمل باید اتحاد بزرگی علیه همۀ امپریالیست ها و مرتجعین منطقه و جنگ های آنها به وجود آورند.
همان طور که حزب کمونیست ایران (م ل م) در پیشنویس قانون اساسی جمهوری سوسیالیستی نوین ایران تاکید کرده است؛ فقط باید برای انقلاب کمونیستی و ساختن جامعه ای تلاش کرد که:
به مثابه پایگاهی برای پیشروی انقلاب  جهانی عمل خواهد کرد و از طریق تبلیغ و ترویج و الگو سازی، به مردم جهان نشان خواهد داد که فقر و ٍ محرومیت ناشی از روابط مالکیت کهنه، افکار کهنه، روابط ستمگرانه اجتماعی مانند ستم بر زنان، سلطۀ اقتصادی و سیاسی و فرهنگی مللی بر ملل دیگر، نژادپرستی و نابودی محیط زیست، انحصار دسترسی به دانش و علم و هنر در دست عدۀ قلیلی در جامعه، تحت اجبار قرار گرفتن هنر و دانش برای خدمت به دولتهای سرمایه داری، ممنوعیت تفکر و تبدیل شدن انسانها به موجوداتی تسلیم و مطیع و پیچ و مهره هایی درسیستم سرمایه هداری جملگی با سرنگون شدن نظام سرمایه داری، استقرار سوسیالیسم و حرکت به سوی استقرار نظام اجتماعی کمونیستی در جهان برای همیشه از میان خواهد رفت.
حزب کمونیست ایران (مارکسیست لنینیست مائوئیست)
۱۸ مهر ۱۳۹۸/ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹

[کد مطلب: 192480] [تاريخ انتشار: نوزدهم مهر ۱۳۹۸ برابر با يازدهم اکتبر ۲۰۱۹] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

نظرات جديد پذيرفته نمی شود.
نظرات خوانندگان
آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی

سرخط اخبار پيک ايران در سايت شما

كد زير را كپى كنيد و در جاى مناسب در سايت خود قرار دهيد


Contact us: