علی خا‌منه‌ای؛ رهبر همیشه طلبکار و سلطان مصون از مجازات


شش ماه از سرکوب مردم در اعتراضات خیابانی موسوم به «کشتار آبان» می‌گذرد و هنوز هیچ مقام مسوولی در خصوص استفاده نامتعارف از زور و اسلحه و قربانی شدن صدها نفر پاسخ‌گو نبوده است. نه مقام مسوولی دستگیر و نه دادگاهی برگزار شده است و نه هیچ کدام از خانواده‌ها امکان فرجام خواهی داشته‌اند و از منظر حکومت، اساسا انگار نه انگار که جنایتی در این ابعاد رخ داده است.

سازمان «عدالت برای ایران» که مقر آن در لندن است، با انتشار گزارشی با عنوان «مضحکه عدالت: قوانین و سیاست‌های دولتی درباره قربانیان اعتراضات آبان ۱۳۹۸»، تصویر دقیقی از عواملی که منجر به ادامه چنین روند ناعادلانه‌ای می‌شود، ارائه می‌کند. روندی که اجزای دستگاه مصون از مجازات نظام جمهوری اسلامی را ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه رهبر ایران، یک تنه، به «سد راه عدالت برای خانواده قربانیان» تبدیل شده است.

برای همه کسانی که انتظار دارند جرقه‌ای زده شود و معجزه‌ای صورت بگیرد و حداقل در یکی از موارد گفته شده، حکومت مسوولیت‌پذیری نشان دهد، و تاوان خطا و عملکرد خود را بدهد، این گزارش نشان می‌دهد که چگونه موضوع مصونیت از مجازات، نه تنها سیستماتیک است، و بخشنامه و دستورالعمل و آیین‌نامه دارد، بلکه اراده‌ای محکوم پشت آن خودنمایی می‌کند که مستقیما از سوی رهبر ایران دیکته می‌شود.

سازمان عدالت برای ایران، با خانواده ۴۸ نفر از جان‌باختگان در سراسر ایران مصاحبه و نحوه رفتار حکومت با خانواده‌های آنها را مستند کرده است. گزارشی که نشان می‌دهد مقامات جمهوری اسلامی، «به جای تحقیق درباره کشته شدن صدها نفر در جریان اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸ و شناسایی و محاکمه عوامل آن، به تهدید و تطمیع متوسل شده و به خانواده‌های قربانیان پیشنهاد پرداخت پول و خانواده شهید محسوب شدن داده‌اند.»

این در مورد جان‌باختگانی رخ می‌دهد که به گزارش عفو بین‌المل، تنها ۲۳ کودک کمتر از ۱۸ سال در جریان آن به قتل رسیده‌اند. کشتاری که این سازمان آن را «سرکوب اعتراضات به هر قیمتی» خوانده است.»

ولی با وجود درخواست‌های بین‌المللی، و فشار افکار عمومی، آیت‌الله خامنه‌ای، به شورای امنیت ملی دستور می‌دهد که کشته‌شدگان را به سه دسته تقسیم کنند و با قرار دادن افراد در این سه دسته، یا آنها را شهید بخوانند و دیه بدهند، یا فقط دیه بدهند، یا آنها را «مشکوک به شرارت» قلمداد کنند. همین.

هیچ سخنی نیست از پاسخگویی و پرهیز از انجام تحقیقات و مسوول نگهداشتن مسببان، آمران و مجریان صدها قتل، در حالی که محرز شده است که «نیروهای امنیتی به قصد کشتن شلیک کرده‌اند.»

بر اساس گزارش سازمان عدالت برای ایران «مقامات رسمی به هیچ‌ یک از این خانواده‌ها حتی وعده شروع یک تحقیق جنایی را نداده‌اند. در عوض، و در اجرای سیاست مصوب رهبر جمهوری اسلامی، به ده نفر از آنها پیشنهاد گرفتن دیه داده شده است.»

اما مصونیت از مجازات، و احساس طلبکاری از مردم در عین اِعمال رفتاری جنایتکارانه، به همین جا ختم نمی‌شود. چرا که مقامات ایران تا کنون حتی  «از اعلام تعداد کشته‌شدگان» هم خودداری کرده‌اند. کسانی را هم که خواستار مشخص شدن هویت قاتلان فرزندانشان بوده‌اند و بر محاکمه آنها اصرار کرده‌اند، «در زمره اغتشاشگران» قرار داده که «مستحق هیچ اقدامی نیستند.»

مساله این است که شش ماه گذشت، ولی شش سال هم بگذرد، امکانی برای دادخواهی و محاکمه مسببان وجود نخواهد داشت. این روش حکمرانی رهبر ایران است که در هیچ یک از مواردی که منتقدان، معترضان، مخالفان و حتی کسانی که بر سر مسائلی صنفی و روزمره و معیشتی، به نوعی قربانی سیاست‌ها و عملکرد دستگاه‌های مختلف نظام جمهوری اسلامی شده‌اند، توان ستاندن داد و عدل از حکومت او را نداشته‌اند.

در واقع مادامی که در هر رویداد ظالمانه‌ای، یک طرف آن حکومت بوده، پاسخگویی بی‌معنا بوده است؛ عاملان و متجاوزان و مجریان مصونیت دارند، و قربانیان و خانواده‌های آنها و کسانی که به چنین وضعیتی معترض هستند، در معرض حمله و ظلم بیشتر.

هنوز که هنوز است، سی سال پس از اعدام‌های سال ۶۷، خانواده‌های قربانیان، کسانی که عزیزانشان با وجود دریافت حکم زندان، در روندی به شدت خدعه‌آمیز، بی‌رحمانه و غیرانسانی راهی جوخه‌های مرگ شدند، امکان پرسش‌گری ندارند. حتی اجازه یک سوگواری معمولی را هم بر سر مزارهایشان به آنها نمی‌دهند. هر چند وقت یک بار هم دستگاه‌های حکومتی از هراس تصویر و صدایی که از این خانواده‌ها منتشر می‌شود و بر یک جنایت هولناک نور می‌تاباند، با لودر به جان ِباقی‌مانده ِقبرستان‌های اعدام‌شدگان می‌افتند.

از حوادث کوی دانشگاه در تیرماه ۷۸ تا کشته‌شدن چندین معترض در بازداشتگاه کهریزک در سال ۸۸، یا سرکوب تجعات کارگری، بازداشت زنان، دانشجویان، فعالان مدنی و سیاسی و خلاصه هر نمونه‌ایی را که در طی سالهای پس از انتصاب علی ‌خامنه‌ای به رهبری در نظر بگیریم، حکومت جمهوری اسلامی در برابر هزینه‌هایی که بر مردم تحمیل کرده‌ نه تنها پاسخگو نبوده، بلکه تا مرز بیمارگونه‌ای، افرادی را که برای فرجام خواهی و پاسخگو نگهداشتن ناقضان حقوق خود اقدام کرده‌اند، تهدید و ارعاب کرده، به زندان انداخته است. علاوه بر آن در برابر موج‌های مختلف درخواست برای پاسخگویی هم نه احساس مسوولیتی کرده نه اقدامی. به عکس، بر شدت سرکوب خود افزوده است.

سقوط هواپیمای اوکراینی توسط موشک‌های سپاه پاسداران، که موجب کشته شدن ۱۷۶ نفر شد، و دروغ‌گویی‌ها و پنهان‌کاری‌های پس از آن و فرار از پاسخگویی در خصوص دلیل آن، آخرین نمونه‌ کلاسیک حکومت‌مداری ناپاسخگو و طلبکار آقای خامنه‌ای است.

پاسخگو نبودن در برابر خانواده‌های قربانیان و فرار از مسوولیت‌پذیری و جبران خسارت وارد شده، تا حدی که اساسا امکان آن وجود دارد، این بار، پرونده جدیدی باز کرد تا علاوه بر ایرانیان، جهانیان نیز با مزه عدالت، مزه مصونیت از مجازات، مزه ناپاسخگویی مطلق، و طلبکاری ذاتی جمهوری اسلامی از مردمانش آشنا شوند.

در همه اینها یک موضوع مشترک است و آن اراده رهبر ایران برای به رسمیت نشناختن حق دادخواهی و همزمان هدایت و تایید دستگاه سرکوب و چراغ سبز دادن به مسببان و آمران و مجریانی که مادامی که امتثال به امر و وفاداری خود را به یک نفر ثابت می‌کنند، از مجازات مصون هستند.

سی سال نقض حقوق بشر، قتل و آزار و اذیت شهروندان، و فرار از مجازات و پاسخگویی، خامنه‌ای را تبدیل به سلطان مصونیت کرده است. سلطانی که از مردمش طلبکار است و جواب «نه»‌ گفتن‌های مکرر آنها را با گلوله و آزار و اذیت و سرکوب می‌دهد.

و برای همین است که شاید کمتر مساله‌ای امروز شاید، از به چالش کشیدن موضوع مصونیت از مجازات و پاسخگویی یک نظام و رهبر آن، در خصوص اقدامات مرتبط با نقض گسترده حقوق شهروندانش مهم‌تر باشد.

پیش از همه اما، طرح موضوع، و باز کردن ابعاد آن اهمیتی کلیدی دارد تا بدین وسیله افکار عمومی تصویر دقیقی از حجم بی‌عدالتی و ظلمی که هرازگاهی بر گروهی از شهروندان می‌رود، پیش روی خود قرار دهد. برای همین هم گزارش «مضحکه عدالت»، نقشه راهی می‌شود برای سنجش اعمال ِحاکم ِ جابر، که به مردمی که سی سال از حکمرانی او در رنجند، بدهی زیادی دارد. این بدهی را ستاندن هم دیر و زود دارد، اما سوخت و سوز، نه.

 
امید معماریان / ایندپندنت فارسی



فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 206493] [تاريخ انتشار: بيست و هفتم ارديبهشت ۱۳۹۹ برابر با شانزدهم مه ۲۰۲۰] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيست و هشتم ارديبهشت ۱۳۹۹ برابر با هفدهم مه ۲۰۲۰ ، 11:32:44 توسط منیژه حبشی
سخن در مورد خامنه ای که 31 سال است همه مملکت را در چنگ خود گرفته و در همه امور فرمان میدهد ولی مسئولیت هیچیک از نتایج فاجعه بار تصمیماتش را هم نمی پذیرد کاملا درست است. اما متاسفانه استناد آقای معماریان به سازمان دو نفره شادی صدر و شادی امین، "عدالت برای ایران"، از اعتبار نوشته شان بسیار می کاهد. این سازمان از نظر من یک دکان است و نه بواقع محلی برای دادخواهی بی عدالتی ها در ایران. پروژه سازی و دریافت پولهای کلان و داشتن خانه های آنچنانی در لندن، معامله با رنج و خون مردم ایران است و نه مبارزه برای عدالت. کارمندشان رها بحرینی هم در سازمان عفو بین الملل سطح کار این سازمان را درمورد ایران بسیار پائین کشیده است و نمونهاش گزارش نصفه نیمه آن سازمان درمورد ایران در سال گذشته است. آقای معماریان هم امیدوارم چشم های خود را باز نگهدارند و به دام ها توجه کنند وگرنه مانند خود شادی ها ممکن است سر از آلبانی هم درآورند.
ساير مطالب اين بخش
پربازديدهای اين بخش
 کالبد شکافی تکاپوی قوه قضائیه برای توجیه "اعدام" نوید افکاری
 همانی که در روز عاشورا در تورنتو قربون آقاش می‌رفت فعلا از محل کار اخراج شده و منتظر تشکیل دادگاه!
مردم بر سر آرامگاه نوید افکاری 
مصاحبه احمدی نژاد با رادیو فردا / احمدی نژاد همان احمدی نژاد سابق است (فیلم کامل)
گلباران مزار قهرمان ملی ایران نوید افکاری/ امروز پنجشنبه
روستای سنگر زادگاه نوید افکاری امروز گلباران شد
   اهواز
  مقام زن در نظام خیلی مقدس جمهوری اسلامی
 چند و چون خرابکاری در تاسیسات هسته‌ای
حراستِ نیروگاه نطنز عامل انفجار بود
محکومیت پسربچه ۱۳ ساله به ده سال زندان به جرم "کفرگویی" 
 اینترنت ماهواره‌ای استارلینک؛ ایرانیان اینترنت بدون فیلتر را تجربه می‌کنند؟
وزیر فلسطینی: پنج کشور اسلامی در نوبت عادی‌سازی روابط با اسرائیلند  



آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی