هزینه ایران در سوریه؛ وقتی «خزانه دولت مثل بقالی سر کوچه» است


سال‌هاست که بحث بر سر اینکه حکومت ایران به چه میزانی در سوریه هزینه می‌کند، به جایی نرسیده است. نه در مجلس سخنی از آن است، نه دولت اطلاعاتی درز می‌دهد، و نه نهادهای هزینه‌کننده مثل سپاه سخنی درباره آن می‌گویند. ولی واقعا مخارج یکی از بزرگترین و پرهزینه‌ترین پروژه‌های سیاست خارجی ایران چقدر است؟ و چرا این هزینه‌های هنگفت سال‌ها از مردم مخفی شده است؟

گمانه‌زنی‌ها در خصوص هزینه‌های ایران در سوریه چه از لحاظ نظامی چه از لحاظ اقتصادی و بازسازی و موضوعات فرهنگی، کم نیست، با این وجود مقامات ایرانی کمتر به ارائه ابعاد این کمک‌ها می‌پردازند. اما روز چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ماه‌، در مصاحبه با اعتماد آنلاین، حشمت‌الله فلاحت پیشه، رئیس‌ سابق کمیسیون امنیت ملی ایران، بالاخره یک عدد برای سال‌ها هزینه‌های هنگفت در سوریه ارائه داد. او گفت: «زمانی که به سوریه رفتم عده‌ای گفتند هزینه درست کردم، ولی باز هم تکرار می‌کنم. ما شاید ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار به سوریه پول دادیم و باید از سوریه پس بگیریم. پول این ملت آنجا هزینه شده است.»

در پاسخ به اظهارات فلاحت‌پیشه، حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه‌ کیهان روز پنج‌شنبه و بدون فوت وقت، با حمله به این نماینده مجلس و با اشاره به عددهای مطرح شده توسط مقامات آمریکایی در سال گذشته، یعنی ۱۶ میلیارد دلار، با کنایه گفت «آمریکا که ارزان‌تر حساب کرده بود.» آقای شریعتمداری در ادامه چنان که از او انتظار می‌رود، به تهدید و کوچک‌شمردن و تخطئه این نماینده مجلس پرداخت و این اظهارات را «غیر کارشناسی»، «عوامانه» و«دروغ‌شاخدار» خواند و طرح آن را به«کم‌دانی»، «معلومات اندک» و «ندانستن فرق بین ۲۰ و ۳۰ میلیارد دلار» توسط آقای فلاحت پیشه ربط داد. 

اما صرف نظر از اینکه آقای فلاحت‌پیشه تا چه اندازه با رقم و اعشار کمک‌های ایران به سوریه آشنا است، نمی‌توان نادیده گرفت که ایشان مدتی رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس بوده است. در دوره هفتم و هشتم و دهم نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است و بنابراین حتی اگر نخواهد رقم دقیقی بدهد، باید بتواند حد و حدود چنین موضوعاتی را بداند.

مثلا بداند که این کمک‌ها در ابعاد میلیونی و چند صد میلیونی است، یا میلیاردی و چند ده میلیاردی؟ اگر هم بگوییم که رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی ایران، هیچ چیزی درباره این موضوع نمی‌داند، باز دودش به چشم حکومت می‌رود. چون آن موقع نه تنها مردم نمی‌دانند، نه تنها نمایندگان مجلس نمی‌دانند، بلکه رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس مملکت که باید از این موضوعات خبردار باشد هم نمی‌داند از چه چیزی صحبت می‌کند و به این ترتیب فاتحه مجلس هم خوانده است.

اگر بگوییم او نادان است و «معلوماتش اندک» و فرق ۲۰ و ۳۰ میلیارد را نمی‌داند، برگ تاییدی می‌گذاریم بر همه انتقاداتی که از نظارت استصوابی شورای نگهبان می‌شود و عمده آن اینکه با این نظارت، راه شایستگان به خانه ملت بسته شده است و جمعی ابلهِ تا نوک‌پا خم شو برای رهبری،  وارد مجلس شده‌اند. بنابراین در هر دو حالت، آقای شریعتمداری برنده ماجرا نیست. چرا که مرغی که از قفس پرید، پریده است.

تنها راه به چالش کشیدن حرف‌های آقای فلاحت‌پیشه این است که با عدد و رقم بیایند و بگویند که رقم واقعی چیست. این هم فقط از دست مسئولین عالی رتبه و کسانی که دست‌اندر کار این موضوع هستند برمی‌آید. طبیعتا اگر این افراد می‌خواستند چنین کاری کنند هم که این عدد هم مخفی نمی‌ماند.  به علاوه اگر هم این عدد خیلی کوچک بود، که دیگر مخفی کردن نمی‌خواست.

اما آمارهای مربوط به هزینه‌های ایران در سوریه، مساله‌ای نیست که به آن پرداخته نشده باشد و بعد از طرح عدد «۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار» کمک هم اینگونه نبود که محافل بین‌المللی از تعجب شاخ بر سرشان سبز شود. همین سال گذشته میلادی، برایان هوک، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، گفت که ایران ۱۶ میلیارد دلار طی سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ «برای کمک به شبه‌ نظامیان در عراق و سوریه هزینه کرده است.»

مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا همان زمان به این عدد استناد کرد و «رژیم ایران» را برای «رفتار مخرب، تروریسم، برنامه موشکی، کلاهبرداری‌های مالی، تهدیدات‌ سایبری، نقض حقوق بشر» و حتی صدمات محیط زیستی، مورد انتقاد قرار داد.

منابع دیگری هم میزان هزینه در قدرت نگه داشتن بشار اسد را حتی ماهی ۶۰۰-۷۰۰ میلیون دلار تخمین زده‌اند. برخی دیگر حتی گفته‌اند این عددها در حوزه‌های اقتصادی و نظامی طی سال‌های گذشته ممکن است تا سالی ۱۵ میلیارد دلار و در مجموع حدود ۱۰۵ میلیارد دلار باشد.

در مقاله‌ای در موسسه بروکینگز در واشنگتن آمریکا هم عدد ۱۵ میلیارد دلار  برای هزینه‌های بازسازی و نظامی سوریه مطرح شده است.

صرف نظر از درستی یا نادرستی این تخمین‌ها، نمی‌توان نادیده گرفت که هم اکنون با حکایت دود و آتش مواجه هستیم که ممکن است آتش را نبینیم، اما از میزان دود می‌توان حدس زد داستان از چه قرار است.

وقتی نماینده ویژه سابق سازمان ملل، هزینه بازسازی سوریه را حداقل ۲۵۰ میلیارد دلار اعلام می‌کند، برای اینکه کمک‌های ایران بتواند اندکی آلام آقای اسد را تسکین دهد، این کمک‌ها نمی‌تواند مثلا چندین میلیون دلار و چند صد میلیون دلار و حتی چندین میلیارد دلار ناقابل باشد. این برای اینکه بشار اسد تا کمر برای مقامات ایرانی خم شود وایران را متحده استراتژیک عمده خود بخواند کافی نیست.

به این‌ها می‌توان پز دادن‌هایِ گاه به گاه مقامات ایران را در سهم‌گیری در سوریه نیز مورد توجه قرار داد. از جمله اظهارات دکتر ولایتی، مشاور حوزه سیاست‌خارجی رهبر ایران که گفته است هشتاد درصد مناطق آزاد شده از «چنگ تروریست‌ها با کمک ایران بوده است.» این آزاد شدن هم با دعا و صلوات و مداحی انجام نشده، بلکه برای هر مترش، دلار خرج شده است.

جالب آنکه، وقتی سال گذشته، وزارت خارجه آمریکا، اعلام کرد که ایران طی سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸، شانزده میلیارد دلار در سوریه و عراق هزینه کرده است، سایت محافظه‌کار الف، ویدیویی تهیه کرد که در آن از مردم پرسیده می‌شود که این عدد آیا زیاد است؟ و برای قابل فهم کردن عدد، آن را در متوسط قیمت دلار در این سال‌ها (پنج هزار تومان) ضرب کرده و بر تعداد سال‌های گفته شده (شش سال) و دوازده ماه سال و ۸۰ میلیون جمعیت ایران تقسیم و عدد ۱۳۸۰۰ تومان ماهیانه هزینه هر ایرانی برای خرج در کشورهای عراق و سوریه را به مردم نشان می‌دهد. سپس نظر کسانی که حاضر شده‌اند جلوی دوربین‌شان صحبت کنند را می‌خواهد که آيا این عدد زیادی است؟ کسانی که جواب آنها را سایت الف منتشر کرده است همان چیزهایی را می‌گویند که روایت رسمی رهبران جمهوری اسلامی از توجیه هزینه در عراق و سوریه است: اگر آنجا نجنگیم باید در پشت مرزهای خودمان با داعش بجنگیم، اگر به ما حمله کنند بیشتر از این باید خرج امنیت‌مان کنیم، یا مثلا «اگر سهم هر ایرانی اینقدر است، اوکی است واقعا.»

در واقع حتی محافظه‌کاران هم ابایی ندارند که بگویند ابعاد این هزینه‌ها همان چیزی است که تقریبا مقامات آمریکایی یا بسیاری دیگر گفته بودند. عددی که از بسیاری از تخمین‌های مخالفان جمهوری اسلامی هم پایین‌تر بوده است.

این مثال از آن جهت آمد که بگویم در واقع دود، بلندتر، حجیم‌تر و آشکارتر از این حرفهاست که بتوان پنهان کرد و نادیده گرفت.

سوال اصلی اما، نه بی‌سوادی فلاحت‌پیشه و نه عددی است که او مطرح کرده است. سوال اصلی که آقای شریعتمداری هم به عنوان سخنگوی غیررسمی آقای خامنه‌ای هیچ وقت به آن پاسخ نداده است، این است که اگر این عددها درست نیستند، پس عدد درست چیست؟ و چرا این هزینه‌ها در بودجه‌های جاری کشور نیست؟ چرا مردم از آن خبر ندارند؟ چرا برای آن در محافل مرتبط مثل مجلس و یا دولت رای‌گیری و تصمیم‌گیری نشده است؟ چرا هر کسی که با سیاست‌های منطقه‌ای ایران مخالفت است و به صرف چنین مبالغی انتقاد دارد، روانه زندان می‌شود؟ و دست آخر اینکه، طلا که پاک است از محاسبه چه باک است؟

آقای شریعتمداری برای پاک کردن سوال گفته «ظاهراً آقای فلاحت‌پیشه فرق میان خزانه دولت و دخل بقالی سر کوچه خودشان را نمی‌داند! و تصور می‌کند به همان آسانی که بقال سر کوچه دست توی دخل می‌کند و فلان مبلغ را به شاگردش می‌دهد تا مثلاً برای ناهار دوتا دیزی آبگوشت بخرد، می‌توان از خزانه دولت هم برداشت کرد.»

و البته مساله و مشکل اصلی هم همین است. خزانه دولت برای رهبران ایران، به مثابه همان دخل بقالی سر کوچه است که هر وقت بخواهند و به هر میزان، و بدون در نظر گرفتن مردمی که صاحب آن مال هستند، هر چه بخواهند برای اموری که از تایید کانال‌های رسمی کشور نگذشته است، خرج می‌کنند. مساله همین است که نظام مالی و پولی جمهوری اسلامی چقدر گل و گشاد است که میلیاردها دلار می‌تواند خارج از «خزانه دولت» خرج شود و آب از آب هم تکان نخورد. این است که فاجعه است و سوالی که انتظار هم نمی‌توان داشت کسی از همین مقامات به آن پاسخ دهد. هر چند پاسخ به آن، اگر نه حتی با ارقام و اعشار، اما به صورت کلی برای مردم قابل فهم است.

امید معماریان- ایندیپندنت فارسی


فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 206846] [تاريخ انتشار: ششم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و ششم مه ۲۰۲۰] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ دوم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و دوم مه ۲۰۲۰ ، 23:14:00 توسط حسن آقا
(۲)ماجراجویی‌های خرده‌امپریالیست‌های عقده‌ای رژیم فاشیعی، روی دیگر ماهیت ضد‌ملی و غیر‌ایرانی این حکومت مقدس است.امروز داوود شهاب، سخنگوی جهاد اسلامی فلسطین در جریده سپاه، با وقاحت کامل گفت: با رهبری امام راحل «ظرفیت‌های امت اسلام به سوی آزادی قدس هدایت شد»!در واقع از روزی که رفتند پشت جنبش فلسطین، دست اسراییل بازتر شد. ابله ریزه‌خوار بایست می‌گفت که از روزی که اخوندهای ایران به مردم‌شان خیانت کردند و پول مردم ایران را دزدید و خرج جاه‌طلبی‌های قرون‌وسطایی‌ کردند، حمایت جهانی از منافع ملی مردم فلسطین افت کرد و دود هوا شد، تا جایی که امروز، دول عربی،که خود را روزی ناجی فلسطینی‌ها می‌دانستند، در دشمنی با صدور ضدانقلاب رژیم امام قاتل، همه پشت اسراییل صف کشیده‌اند، و روز روشن ناتانیاهو دارد کرانه غربی را ضمیمه اسراییل می‌کند.ارتجاع شیعه« ظرفیت‌های امت اسلام» را ۴۰ سال ریخت دور تا سراخر اسراییل خانه و زندگی شما را ببلعد!
نوشته شده در تاريخ دوم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و دوم مه ۲۰۲۰ ، 22:13:55 توسط حسن آقا
در هیچ رده و درهیچ یک از فعالیت‌های داخلی یا منطقه‌ای رژیم دینی، شفافیت مالی وجود ندارد. مستند شده که حاج قاتل با چمدان‌های دلار و قول تسهیلات نظامی قاچاق، از نوع سیای امریکا در افغانستان و نیکاراگویه و...، بود که به نفوذ رژیم در منطقه مادیت می‌داد. وقتی این پول بخشکد، نفوذ هم می‌خشکد، که لات‌و‌پوت‌های عرب منطقه مگسانند دور شیرینی. ولی مایک پمپیو که اکنون فساد مالی شخصی‌اش در مجلس امریکا مورد تحقیق است، و ترامپ، که هنوز در دادگاه علیه انتشار علنی اسناد مالیاتی‌اش می‌جنگد، به قبر پدرشان می‌خندند که خود را مدافع شفافیت مالی می‌دانند. رژیم در منطقه به مراحل آخر شکست ورود کرده و ترکیه و روسیه نیز با امریکا و اسراییل برای سپاه‌روبی همراهی می‌کنند. اسد در چنگ روسیه اسیر است و اگر خلاف منافع آن عمل کند، با یک کودتا ناپدید خواهد شد.سپاه‌روبی در سوریه با انتخابات امریکا نیز تغییری نخواهد کرد، که این دولت پنهان و نظامی امریکاست که تمام و کمال پشت این سپاه‌روبی و قدس‌زدایی آیستاده. رژیم در سوریه نیروهای ارشد و بیشتری بیاورد تا مثل حاج قاتل، رهبران بیشتری در بیابان‌های سوریه نفله و نابود شوند.
نوشته شده در تاريخ دوم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و دوم مه ۲۰۲۰ ، 19:16:35 توسط کارمندسابق دانیالزاده
کانال مستقل کارگران نیشکر هفت‌تپه در تلگرام با اشاره به اینکه حسین سرتیپی، وکیل مدافع امید اسدبیگی، کارفرمای خصوصی این شرکت، پیش از این مشاور معاون حقوقی رییس جمهوری و همچنین وکیل برادر حسن روحانی بوده است به این موضوع اعتراض کرد. در این رابطه باید اولا شص خامنه ای مظهر تمامی جنایات این ۴۱ ساله است. اما همدستان او در درجه اول تمامی آیت الله ها و آخوندان و مداحان و طلاب هخستند بدون حتا یک استثناء! اما در درجه بعد ثروتمندان و غارتگران هستند. در این ماجرا تمامی اصلاحطلبان و اصولگرایان کارگزاران کارچاقکن های پدرخوانده هستند که یکی از قطبهاشان رفسنجانی بود! اما پس از او روحانی و خاتمی هستند اما نباید غار تگرانی همچون حاج رسول دانیالزاده و دوستانش را که بسیار نزدیک خامنه ای بودند و بعد که گند غارت میلیاردمیلیاردی و صادرات طلا جواهر یورو دلار به اروپا آمریکا دوبی استامبول و آلمان در آمد او را فقط در سطحی پائين فقط به حسین فریدون روحانی تنزلش دادند. ما مردم گرفتار کفتارهائی شده ایم که یا باید ثروتمان برود به لبنان و فلسطین و سوریه یا توسط این غارتگران برود به اروپا و آمریکا! مرگ بر داعشیعه و.
نوشته شده در تاريخ دوم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و دوم مه ۲۰۲۰ ، 08:18:54 توسط آذر
ج-ا، عاشق چشم و ابروی بشار اسد نیست. اینکه خامنه ای تمام تخم مرغ هایش را در سبد سوریه گذاشته است، نمیتواند صرفا برای بقاء و حفظ قدرت رئیس جمهور سوریه بعنوان یک فرد باشد. دفاع همه جانبه ج-ا، و شخص خامنه ای از سوریه در واقع دفاع از خود و دفاع از موجودیت رژیم حاکم بر ایران است. هیئت حاکمه ایران، “امنیت” خود را آنچنان با موقعیت سوریه در آمیخته است، که سقوط بشار اسد را مقدمه ای برای سقوط حاکمیت خود میداند. واقعیتی که به روشن ترین شکل ممکن نگرانی و احساس خطر ج-ا، را در از دست دادن سوریه و عواقب بعدی آن بازتاب میدهد. اما “امنیت” هر کشوری از جمله ایران، در تحلیل نهایی در داخل همان کشور و توسط توده‌های مردم رقم خواهد خورد،نه در بیرون از مرزها. سرنوشت نهایی رژیم ارتجاعی حاکم را نیز توده‌های کارگر و زحمتکش ایران است که باید تعیین کنند وتعیین خواهند کرد ، نه دولتهای ارتجاعی منطقه یا امپریالیستها. توده‌های مردم زحمتکشی که باانقلاب و قیام قهرآمیز خود نه فقط “امنیت” ج-ا، رابرهم خواهند زد، بلکه کل نظام را به زیر خواهندکشید و بااستقرار حکومت شورایی کارگران و زحمتکشان، رفاه و امنیت را بدست خواهند آورد.
آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی

سرخط اخبار پيک ايران در سايت شما

كد زير را كپى كنيد و در جاى مناسب در سايت خود قرار دهيد


Contact us: