فاصله طبقاتی در ایران؛ از میلیاردرها تا هزاری‌ها


عصرایران؛ مصطفی داننده-  برخی آدم‌ها در کشور از میلیارد حرف می‌زنند. خانه‌شان چندین میلیارد قیمت دارد. ماشین‌شان چند میلیارد می‌ارزد. سفرهای‌شان خارجی است. ویلاهای‌شان فراخ است.

این که از این پول‌ها را از کجا آورده‌اند، نمی‌دانیم! واقعا تصورش برای ما حقوق بگیرها سخت است. چگونه آدمی می‌تواند 30 میلیارد پول خانه بدهد؟

گاهی پول خانه یکی از این میلیاردها ،به اندازه سرمایه کل یک خاندان بزرگ است. یعنی همه خاندان سرمایه‌شان را هم روی هم بگذارند، نمی‌توانند پول خانه دوست میلیاردمان را بدهند.

فاصله طبقاتی در ایران؛ از میلیاردرها تا هزاری‌ها

یک زمانی پول‌دارها کارخانه‌درا و تولیدکننده بودند، امروز اما رنگ و بویی دیگر گرفتند بدون اینکه به کشور کمک کنند.

برخی آدم‌ها در این کشور از میلیون حرف می‌زنند. خانه‌شان به زور و به لطف تورم و گرانی سال‌های اخیر به حدود یک میلیارد رسیده است. ماشین‌شان از حدود 50 میلیون تا سیصد میلیون قیمت دارد. سفرهای‌شان معمولا شمال است و اگر ویلا داشته باشند، کوچک است.

این آدم‌ها طبقه متوسط رو به بالا هستند. در زمان درستی خانه خریدند یا یک سرمایه گذاری درست انجام دادند یا از ابتدا خانواده‌ای داشتند که دست‌شان را گرفته است.

زندگی این افراد بد نیست. یعنی می‌توانند گلیم خود را از آب بگیرند. شرایط بد اقتصادی می‌ترساندشان اما خیال‌شان از ته جیب راحت است.

برخی از آدم‌ها در این کشور از میلیون حرف می‌زنند. خانه‌شان حدود 500 میلیون به پایین یا کمی به بالا قیمت دارد. مستاجرهستند. ماشین ندارند. کم سفر می‌روند اگر هم بروند شمال است با چادر مسافرتی یا یک ویلای کرایه‌ای ارزان قمیت.

این آدم‌ها طبقه متوسط رو به پایین هستند. این افراد معمولا کارمند یا حقوق بگیر بخش خصوصی هستند. زیاد می‌دوند اما درجا می‌زنند و تورم و گرانی همیشه آنها را عقب نگه می‌دارد. در زمانی نه چندان دور می‌توانستند طبقه زندگی خود را تغییر دهند و به یک پله بالاتر بروند و یا امید به خرید خانه و ماشین داشته باشند اما حالا باید مواظب سقوط و از دست ندادن داشته‌های خود باشند.

این طبقه متوسط همیشه نگران گران شدن و ارزان شدن دلار و سکه است. چون می‌داند به صورت مستقیم روی زندگی‌اش تاثیر می‌گذارد و می‌تواند آنها را ندارتر کند. این افراد همیشه در آخر ماه دفتری برای نوشتن قسط‌ها خود و باقی مانده ناچیز حقوق دارند.

برخی افراد در این کشور اما از هزار حرف می‌زنند. حرف زدن و نوشتن از این افراد سخت است اما چاره چیست باید از آنها گفت و نوشت تا شاید کسی متوجه وضع زندگی آنها شود. افرادی که در انتهای خط فقر زندگی می‌کنند و تنها به فکر نان شب خود هستند. دم دستی‌ترین آرزوی آنها هر روز، آوردن نان برای شام فرزندان خانواده است.

این افراد کارگرانی هستند که حقوق کافی نمی‌گیرند. چند ماه حقوق طلب دارند. مستاجر هستند یا در جنوبی‌ترین نقاط شهرها در خانه‌هایی کوچک زندگی می‌کنند. آفتاب نزده بیرون می‌روند و در میانه تابش مهتاب به خانه می‌آیند. آنها برای چند هزارتومان کار می‌کنند.

شاید ماه به ماه گوشت و مرغ مصرف نکنند. شاید روزها رنگ برنج را نببیند. آنها مسافرت نمی‌روند و بچه‌های‌شان تعریفی از دریا و حتی حرم امام رضا ندارند. خانه‌شان یک اتاق است و دیگر هیچ.

فاصله طبقاتی در ایران هر روز در حال بیشتر شدن است. برخی زندگی‌شان میلیاردی است و برخی لنگ چند هزار تومان هستند. تورم و گرانی یقه بخشی از جامعه را چسبیده است و آنها را طبقه، طبقه به زیر خط فقر می‌کشاند.

درهمین طبقاتی که در این نوشتار کوتاه به آن اشاره شد بازهم طبقه وجود دارد. طبقه متوسط امروز ایران به ده‌ها بخش تقسیم می‌شود، همانطور که مرفهین به چندین بخش مختلف تقسیم می‌شود.

در این وضعیت به شدت باید هوای بخش ضعیف جامعه را داشت. آنها در حال تمام شدن هستند و دیگر جانی برای جنگیدن با این شرایط را ندارند.


فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 207096] [تاريخ انتشار: ششم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و ششم مه ۲۰۲۰] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ ششم خرداد ۱۳۹۹ برابر با بيست و ششم مه ۲۰۲۰ ، 10:20:11 توسط کارگر کمونیست
مصطفی داننده طوری میگوید "برخی افراد در این کشور اما از هزار حرف می‌زنند" تو گویی تعداد این افراد از تعداد انگشتان دست بیشتر نیست! در ایران کارگران با خانواده شان بیش از ۵۵ میلیون نفر هستند. این شرایط از برکات حکومت دین و سرمایه میباشد. وقتی ادعا می کنم، بورژوازی و خرده بورژوازی هیچ رسالت دمکراتیکی ندارند و واپسگرا هستند، یاوه نگفته ام. این ها خود استثمارگرانی هستند که به این شرایط بشدت ستمگرانه دامن میزنند. قتل عام زندانیان سیاسی در دهه شصت و جنایت آبان سرخ ۹۸ توسط رژیم دین و سرمایه ج.ا. دقیقن برای استثمار هر چه وحشیانه تر کارگران بوده است. در کمونیسم از طبقات و میلیاردرها خبری نیست، از فقیر و غنی خبری نیست، از پدیده شمال شهر و جنوب شهر خبری نیست، از ستم طبقاتی، ستم جنسی، ستم ملی، ستم نژادی اثری نیست، از زندان و بزهکاری و دریدن یکدیگر برای بقاء اثری نیست. در کمونیسم، تولید میکنیم برای نیاز. هر کس به اندازه نیازش از تولید بهره مند میشود و هر کس به اندازه تواناییش در تولید دخالت میکند. در کمونیسم روباتها و تکنولوژی درخدمت آسایش بشریت، طبیعت و اقلیم قرار میگیرد.Solution? RED REVOLUTION
ساير مطالب اين بخش
پربازديدهای اين بخش
 طنر /  اولین عکس‌العمل مسئولین بعد از حادثه ناگوار کلینیک اطهر (شمیران) و کلا هر حادثه ناگوار مشابه 
تصویری از محل آنش سوزی امروز در مجتمع غنی‌سازی نطنز
 ادعای مشاور سابق دولت اسرائیل: تأسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کرده‌ایم
  دزد، موزه مردم‌شناسی را جارو کرد + عکس
بریتانیا نام کشورهایی را که مسافران آنها نیاز به قرنطینه ندارند اعلام کرد 
کاریکاتور/ ماسک بی ثمر
  داماد و دختر علیرضا زاکانی(نماینده ای که همیشه ژشت ضد فساد میگیرد) اکثر پروژه های مهم از دانشگاه ها،پژوهشگاه ها،بانک،مخابرات،سازمان تامین اجتماعی را از آن خود کرده اند
رؤسای جمهور ایران و دلار
 تاراج اصلی منابع ارزی ایران در کجا اتفاق می‌افتد؟
 تلگرام ایرانیها احتمالا بزودی به تکنولوژی ضدفیلتر پراکسی چرخشی مجهز شود 
همتی : نرخ سود بانکی از فردا بین ۱۳ تا ۲۲ درصد خواهد بود 
 طرح / فقر در ایران



آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی