نامه هشدارآمیز کارشناسان سازمان ملل به حکومت ایران درباره اعدام‌های ۶۷


گروهی از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل در نامه‌ای خطاب به دولت ایران در مورد ادامه نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی در ارتباط با کشتار زندانیان در سال ۱۳۶۷ هشدار داده و در اقدامی بی‌سابقه اعلام کرده‌اند که خواستار حقیقت‌یابی بین‌المللی در مورد «جنایت علیه بشریت» خواهند شد. اقدامی در جهت پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی در آستانه روز حقوق بشر که با استقبال عفو بین‌الملل مواجه شده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که این نامه ۱۸ صفحه‌ای در مورد کشتار ۶۷ در شهریورماه سال جاری به طور خصوصی برای دولت ایران ارسال شده است.

دیانا الطحاوی، معاون دفتر خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل نامه کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل را نقطه عطفی در مناقشه طولانی بازماندگان و قربانیان اعدام‌های ۶۷ توصیف کرد که برای پایان دادن به این جرایم و حقیقت‌یابی و اجرای عدالت تحت حمایت سازمان‌های حقوق بشری و عفو بین‌الملل قرار دارد.

به گفته او کارشناسان سازمان ملل اکنون پیامی صریح در مورد جرایم ادامه‌دار و ناپدید‌شدن و اعدام‌های مخفیانه فراقضایی در تابستان ۶۷ به مقامات جمهوری اسلامی ارسال کرده‌اند. الطخاوی می‌افزاد، این دستاوردی بزرگ است که نباید بدون رسیدگی و مجازات عاملان آن باقی بماند.

در جریان اعدام‌های ۶۷،‌ هزاران مخالف جمهوری اسلامی به دستور خمینی و تشکیل هیات مرگ، اعدام شدند. آمار دقیقی از قربانیان و محل دفن آنها در دست نیست اما برخی گزارش‌ها تعداد آنها را ۴ تا ۵ هزار نفر برآورد می‌کنند.

مقامات جمهوری اسلامی هیچگاه در مورد این اعدام‌ها پاسخگو نبوده‌اند.

ابراهیم رئیسی که هم اکنون رئیس قوه قضاییه است، یکی از متهمان به دخالت در اعدام‌های ۶۷ به‌شمار می‌رود. نام مصطفی پور محمدی وزیر سابق دادگستری و حسینعلی نیری،‌ رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات و شمار دیگری از مقامات کنونی و سابق جمهوری اسلامی نیز در این پرونده مطرح شده است.

کارشناسان سازمان ملل در نامه خود تاکید می‌کنند که تا زمان روشن شدن سرنوشت و محل دفن قربانیان اعدام‌های ۶۷ به تلاش‌های خود ادامه می‌دهند.

عفو بین‌الملل نامه سازمان ملل درباره اعدام‌های ۶۷ را یک 'دستاورد بزرگ' خواند

سازمان عفو بین الملل روز سه‌شنبه نامه چند ماه پیش کارشناسان سازمان ملل به دولت ایران که در آن خواستار پاسخگویی درباره اعدام گسترده زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ شدند را یک "دستاورد بزرگ" توصیف کرده است.

کارشناسان سازمان ملل در نامه ماه سپتامبر خود هشدار داده بودند که آن کشتارها می تواند به مثابه جنایت علیه بشریت باشد.

گروه های حقوق بشر از جمله عفو بین الملل از دیرباز خواستار مجازات مسببان اعدام های "فراقضایی" هزاران زندانی عمدتا جوان در سال ۶۷ در سراسر ایران بوده اند؛ اعدام هایی که درست بعد از پایان جنگ ایران و عراق انجام شد.

عفو بین الملل ایران را به پنهانکاری "نظام‌مند" شرایط حاکم بر آن اعدام ها و محل دفن اجساد متهم می کند.

عفو بین الملل، که در گزارشی در سال ۲۰۱۸ آن اعدام را جنایت علیه بشریت خوانده بود، از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد می خواهد سازوکاری بین المللی برای تحقیق درباره آن ایجاد کند.

آن اعدام‌ها با فتوای خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، آغاز شد و تمام تابستان و پاییز آن سال در سراسر زندان‌های ایران اجرا شد.

به گواه زندانیان سیاسی سابق که از آن اعدام ها جان به در برده‌اند، اکثر هم‌بندیان آنها که اعدام شدند افرادی بودند که در حال گذراندن دوران محکومیت بوده یا محکومیتشان تمام شده بود و حاضر به امضای "انزجارنامه" نبودند.

بسیاری از بازداشت‌شدگان در دهه ۶۰ جوانانی در دهه ۲۰ زندگی خود بودند که به گفته خود زندانیان عمدتا به دلیل "داشتن اعلامیه و نه فعالیت مسلحانه بازداشت شده بودند" و در تابستان ۶۷ در حال گذراندن محکومیت خود بودند.

تا به امروز، تعداد دقیق کشته‌شدگان نامعلوم مانده است اما، بنا به برآوردهای تخمینی سازمان‌های حقوق بشری و سیاسی، این تعداد به حدود ۵ هزار نفر می‌رسد.

ایندیگندنت فارسی/ عفو بین الملل / بی بی سی

 
فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 219511] [تاريخ انتشار: بيست و يکم آذر ۱۳۹۹ برابر با يازدهم دسامبر ۲۰۲۰] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم آذر ۱۳۹۹ برابر با يازدهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 02:57:16 توسط خرم دین
ببینید دهه شست و بخصوص قتل عام ۶۷ به توان چند ، اتفاقی نبوده که تا این رژیم هست قابل فراموشی باشد و بعد از آن هم تاریخ آزادی خواهی قتل عام شدگان به کتاب های درسی دانش آموزان بزرگ سال تر راه خواهد یافت ، مجاهدین خلق بیشترین فرزندان آگاه و پاک خود را از دست دادند و بعد هم چپ ها و فدائیان خلق . درود بر خاک خاوران و خاک هایی که هنوز به دستمان نرسیده که بر آنها سر به خاکش نهیم و حسرت نداشتن آن عزیزان را بعد از سی و دو سال بخوریم ، کاش همه شان در آن دادگاه لعنتی سه دقیقه ای دروغ میگفتند و امروز ایران حال و روز بهتری داشت ولی صد افصوص که در همان حال اهلی بودنشان ، یکی از یکی چموش تر و غیر قابل رام کردن تر . قطره اشکی بر درخت تنومند تاریخ آزادی خواهی بشر . دوستان این اشخاص کامنت گذار حرفه ای ، حتی طرفداران سازمان مجاهدین خلق ، مطلقا نه از ستوده ها و نرگس ها و ۶۷ و هر آن کس که در ایران زنده است و یا به تاریخ پیوسته است هرگز یاد نمیکنند و نه از هیچ ایرانی فعال و نسبتا خوش نام ایرانی در خارج از مرز ها دفاع میکنند ، میتونم به اندازه انگشتان دستم اسم از این کامنت گذاران دائمی را برایتان قطار کنم .
نوشته شده در تاريخ بيستم آذر ۱۳۹۹ برابر با دهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 22:28:19 توسط باقاا
شما نامه را شهریور دادید قاتلان دولت اخوندی در ملا عام با پرونده سازی بیگناهی مثل نوید را شکنجه کردند و اعتراف گرفتند و کشتند اگر قبل از نامه بی صدا می کشتند بعد از نامه شما قتل هایشان را علنی کردند این یعنی نامه ات را بگذار در کوزه ابش را بخور تا وقتی ادم کش حکومت ویزا می گیرد و پول نفت می دهد اسلحه برای ادم کشی از کارخانه شما می خرد معلوم است نامه شما باد هوا است
نوشته شده در تاريخ بيستم آذر ۱۳۹۹ برابر با دهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 02:35:17 توسط حسن آقا
(۱) نامه سازمان ملل پیروزی بزرگی برای مبارزان آزادی و عدالت‌خواهان ایران است.در همین پیک، کتاب انگلیسی «صداهای یک کشتار» Voices of Massacre معرفی شد، که آن هم قدمی بود در راه شناسایی ماهیت رژیم در افکار جهانی.«کارشناسان» سازمان ملل پرونده اعدام‌های ۶۰ و کشتارهای زنجیره‌ای را هم ضمیمه کرده، پرونده را بزنند زیر بغل بایدن تا در مذاکرات آینده درباره «ایران بزرگ» که قمه‌زن رضایی در برنامه دارد، و برداشتن «تحریم سفیر آمریکا در یمن توسط رژیم»، از آن نقل‌قول بیاورد.البته سازمان ملل یک پرونده هم درباره ده‌ها هزار معدوم و مفقود چپ و پرولتر امریکای مرکزی در دهه ۸۰ که آقای الیوت ابرامز(مسیول ایران در وزارت خارجه پمپیو) در دهه ۸۰ مسئولش هست، بچپاند تو جیب ظریف تا همه دول دور میز در خون‌آشامی و سلطه‌جویی یکدیگر شکی نکنند و فضایی گرم و صمیمی ایجاد شود.اگر زحمتی نباشد،سازمان درخواست کند تا رییسی قاضی آدمکش شیعیان جهان و خانم هسپل(البته با حجاب)،شکنجه‌گر سیا نیز در جلسات حضور یابند و در حوزه‌های زجرکُشی و آخرین دستاوردهای هوش مصنوعی ابداعی حوزه علمیه در شکستن انسان‌های سرکش تبادل نظر کنند.
نوشته شده در تاريخ نوزدهم آذر ۱۳۹۹ برابر با نهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 16:29:09 توسط لیثی حبیبی - م. تلنگر
آنچه در زیر می آید را بار ها نوشته ام؛ ولی چون امری بسیار اساسی است، می توان و باید تکرار کرد. یعنی تا زمانی که دادرسی نشده، باید پیوسته تکرار کرد، تا دریابند جنایت را باید متوقف کنند. این وظیفه ی انسانی، اخلاقی و قانونی ما است. و اینک آن سخن من: جنایت امری ست جهانی؛ در نتیجه این اعلامیه ها و محکومیت ها در حد کاغذ و نوشته اینترنتی است و بس. زیرا وقتی در مرکز اروپای مثلن آزادی خواه، براحتی و بطور بلند مدت(نزدیم به هژده سال) دست به جنایات باور نکردنی می زنند، دیگر نمی توانند به حکومت ایران و یا هر رژیم دیگری بگویند چرا جنایت می کنی؟! دروغ عظیمی به نام "حقوق بشر" توهینی بزرگ است به شعور انسان ها. اهل تهمت و دروغ نیستم؛ برای آگاهی بیشتر لطفن به وبگاهِ ویژه ی من که 41 پست آن نوشته شده، رجوع نمایید، تا ببینید در اروپا بخاطر قالی های دست بافت ایرانی و پول های کلان(رشوه) مسئولین امینتی کشور آلمان دست به چه جنایاتی زده اند. کوتاه: اگر براستی عدالتخواه و آزادی خواه و طرفدار دمکراسی هستیم، حق نداریم یواشکی خود را به آن راه زده و جنایاتی عظیم را ندیده بگیریم. انسان براستی شریف، آن "کار" نمی کند.
نوشته شده در تاريخ نوزدهم آذر ۱۳۹۹ برابر با نهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 15:37:53 توسط آذر
انتظار واگویی حقایق از سوی قدرت به دستان بیهوده است و عبث. سرنوشت “اپوزیسیون درون حکومتی” نیز چنان در تار و پود این قدرت بافته شده که از اعتراف به کرده‌ها بازشان میدارد. کسی مسئولیتی نخواهد پذیرفت.کسی پاسخی نخواهد داد. یکی، آنرا به خمینی می بندد و خود را “مأمور و معزول” میداند. دیگری به جناح رقیب، یعنی خامنه ای‌ و مدافعان علنی کشتار سال ۶۷، یا به چند حاکم شرع، دیگری به“منتقدان”امروزین و قدرت بدستان دیروزین. غافل از آنکه بسیاری از مردم، بویژه زندانیان سیاسی سابق و خانواده‌های زندانیان، بدستهای آلوده‌ٔ آنان واقفند و همه را مسئول و شریک جرم میدانند. در چنین شرایطی نیاز عمیق به باز شدن این زخم چرکینی است که ج-ا، بر پیکر جامعه وارد آورده، زخمی که همچنان خونبار است. اما این را نیز دغدغه‌ای نیست، چرا که در فردای سرنگونی جمهوری جهل و جنون و جنایت و خون اسلامی، کارگران و زحمتکشان، کمونیستها و آزادیخواهان و حقیقت‌طلبان، مسلماً راه غلبه بر این چالش را مییابند. این نیاز نه از سر انتقامجویی، بلکه از عدالتخواهی، حقیقتیابی، به حافظه سپردن وعدم تکرار جنایات وحشیانه ایست که بر مردم سرزمین مان رفته است.
نوشته شده در تاريخ نوزدهم آذر ۱۳۹۹ برابر با نهم دسامبر ۲۰۲۰ ، 10:30:48 توسط Michael
Good luck to Altahavi for collecting her salary and moving her pen. She must know full well that crimes of Ayatollahs in Iran are not limited to 1988 or any particular year and is as recent as a year ago when thousands have been killed to keep Ayatollahs in power. UN is forced to say a little bit just enough to cover itself against accusation of negligence and complacency in the area of human rights for political reasons in order to keep China and Russia comfortable on the seats. Nothing will come out of this furnace . Michael



آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی