دروغ‌های کارگری خمینی


روح‌الله خمینی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی روز ۸آذر۱۳۵۷ در مصاحبه با مجله «الاقتصاد العربی» مدعی شد: «کارگران در جمهوری اسلامی حق خواهند یافت دور هم جمع شوند و از حقوق صنفی خود دفاع کنند.» او در این مصاحبه اظهار داشت: «کارگران محروم و متدین ایران که اکثر آنان همان کشاورزان و زارعین فقیر و گرسنه سابق‌اند، حق دارند برای به دست آوردن حقوق حقه خود، به مبارزه ملت، از هر طریق ممکن و مشروع بپردازند و در جمهوری اسلامی، به آن‌ها حق داده می‌شود که به هر شکل ممکن به دور هم جمع شوند و مسائل و مشکلات خود را بررسی کنند و در نتیجه، دولت را در جریان مسائل خود قرار دهند و نیز از حقوق صنفی خود دفاع کنند.» رهبر انقلاب اسلامی در پیام چهارده ماده‌ای که در ۹اسفند۱۳۵۷ نیز منتشر کرد، اسلام را طرفدار کارگران معرفی کرد و گفت: «کارگران، کارخانه‌ها و دیگر کارگران و کارمندان و طبقات مستضعف باید بدانند که اسلام از بدو ظهور طرفدار آنان بوده و در حکومت عدل اسلامی به آنان اجحاف نمی‌شود و نخواهد شد.» او وعده کرد که به مرور مسائل کارگران حل و روند کشور به نفع کارگران اصلاح خواهد شد تا آن‌ها به حقوق خود برسند.

آیا جمهوری اسلامی از حق تجمع کارگران برای دفاع از حقوق صنفی حمایت کرد؟ آیا کارگران بعد از ۴۲ سال از عمر جمهوری اسلامی به حقوق خود دست یافتند؟ آیا اجحاف به کارگران پایان یافت؟ «ایران وایر» در این گزارش می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد.

حق برگزاری تجمعات صنفی

قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل ۲۷، تشکیل اجتماعات و راهپیمایی بدون حمل سلاح را به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد دانسته است. اصل ۲۶ نیز تشکیل تشکل‌های صنفی و عضویت در آن‌ها را به رسمیت شناخته است. به‌رغم آنکه در قانون اساسی به صراحت از عنوان آزادی برگزاری تجمعات و راهپیمایی غیرمسلحانه، دفاع شده؛ ولی مجلس شورای اسلامی با وضع قانون عادی، برگزاری تجمعات و راهپیمایی را منوط به اخذ مجوز از وزارت کشور و استانداری‌ها کرده است.

مطابق بند ۲ ماده ۶ «قانون فعالیت احزاب، جمعیت‌ها وانجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمن‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده» برگزاری تجمعات و راهپیمایی‌ها منوط به کسب اجازه از کمیسیون ماده ۱۰ احزاب وزارت کشور است. اما وزارت کشور در عمل نشان داده است، به غیر از راهپیمایی‌ها و تجمعات حکومتی، به راهپیمایی و تجمعات دیگر مجوز برگزاری نمی‌دهد. به همین دلیل ۴۰ سال پس از تصویب قانون اساسی، نمایندگان مجلس دهم در راستای احیای اصل ۲۷ قانون اساسی، «طرح نحوه تشکیل اجتماعات و برگزاری راهپیمایی‌ها» را به مجلس ارائه کردند تا بر آزادی تجمعات مهر تایید بزنند. تصویب این طرح به عمر مجلس دهم قد نداد؛ ولی در خصوص این طرح مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی منتشر کرد که ادله‌ای است معتبر بر «خودداری وزارت کشور از ارائه مجوز به متقاضیان برگزاری تجمعات و راهپیمایی‌ها».

در گزارش کارشناسی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی به صراحت آمده که وزارت کشور، قانونِ فعالیت احزاب، جمعیت‌ها وانجمن‌های سیاسی و صنفی را به ابزاری برای مخالفت با برگزاری تجمعات کرده و سه دلیل «انگیزه‌های سیاسی»، «نگرانی از تبعات احتمالی» و «انگیزه‌های فسادانگیز» را عامل ایستادگی وزارت کشور در برابر تقاضای تجمعات عنوان کرده است.

از سوی دیگر، حمله نیروهای نظامی، شبه‌نظامی و انتظامی به تجمعات کارگران، دانشجویان، معلمان و سایر اقشار جامعه طی ۴۲ سال گذشته و برهم زدن تجمعات عموما آرام، سالم و غیرمسلحانه، نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی سرِ سازگاری با حقوق صنفی، مدنی و سیاسی مردم ندارد و در این بین، این تنها کارگران نیستند که همواره از حق برگزاری مسالمت‌آمیز تجمعات و راهپیمایی‌ها محروم بوده‌اند؛ بلکه سایر اقشار جامعه نیز از این حق برخوردار نبوده‌اند؛ مگر اقشاری که در دفاع از سیاست‌های داخلی و بین‌المللی نظام جمهوری اسلامی میل به برگزاری تجمع و راهپیمایی داشته‌اند. برخورد خشونت‌آمیز با تجمعات اعتراضی کارگران شرکت هفت تپه و دستگیری نمایندگان کارگران این شرکت و شلاق زدن کارگران از آخرین نمونه‌های بی‌شمار از برخورد دولت با تجمعات کارگری است.

پایان یا استمرار اجحاف در حق کارگران؟

نگاهی به بیانیه‌ها، تشکل‌های کارگری و مصاحبه فعالان این حوزه نشان می‌دهد که به‌رغم گذشت ۴۲ سال از مستقر شدن جمهوری اسلامی در ایران، مطالبات کارگران نه تنها محقق نشده؛ بلکه همواره طی این چهار دهه بر لیست مطالبات آن‌ها افزوده شده است. درد مشترک کارگران را باید تطابق نداشتن درآمد و هزینه‌های زندگی دانست؛ ولی تمام مطالبات برزمین مانده کارگران به دستمزدها ختم نمی‌شود؛ «پایین بودن حقوق و دستمزدها»، «فقدان امنیت شغلی»، «قراردادهای موقت و سفید امضا»، «بیمه درمانی و بی‌عدالتی در پوشش‌های بیمه‌ای»، «بازنشستگی و افزایش مقرری»، «اصلاح قانون کار»، «آزادی فعالیت‌های صنفی و راه‌اندازی اتحادیه‌های کارگری»، «تقویت تشکل‌های کارگری»، «به رسمیت شناخته نشدن اعتراضات و تجمع‌های صنفی» و «استقلال تامین اجتماعی» عمده‌ترین مطالبات جامعه کارگری ایران است که نشان می‌دهد، جمهوری اسلامی نه تنها در تحقق و استیفای حقوق کارگران موفق عمل نکرده و به اجحاف پایان نداده؛ بلکه بدان بی‌توجه بوده است و اجحاف در حق کارگران را استمرار بخشیده است. «روزبه بوالهری» خبرنگار ارشد حوزه کارگری از رادیو فردا در روز ۷اسفند۱۳۹۷ در گزارشی با عنوان «انقلاب مستضعفان، با کارگران چه کرد؟» به برخوردهای سرکوبگرانه نظام جمهوری اسلامی علیه کارگران طی چهار دهه گذشته پرداخته است. او به نقل از صادق کارگر می‌نویسد: «مستضعفین که حاکم نشده‌اند که هیچ، مستضعف‌تر شده‌اند. مثلا قوانین حمایت از کارگر را از بین برده‌اند و قانونی برای دفاع از کارگر وجود ندارد. از آن طرف، به محض اینکه کارگر اعتراض می‌کند، سر و کارش با نیروی ویژه سرکوب است. بعد در دادگاه‌ها، کارگر را به شلاق، که زمان حکومت گذشته وجود نداشت،‌ محکوم می‌کنند. الان کارگر را به خاطر مسائل صنفی شلاق می‌زنند، زندانی هم می‌کنند، به او ۱۰ سال زندان می‌دهند؛ یک معلم یا یک کارگر را برای اینکه خواسته سندیکا تشکیل بدهد یا فعالیت سندیکایی کرده یا از حق و حقوق معلم و کارگر دفاع کرده است. آن کسانی که الان حکومت می‌کنند، سرمایه‌داران نوپایی هستند که جا پای قبلی‌ها گذاشته‌اند و بسیار بدتر، خشن‌تر، بی‌رحم‌تر و غیرانسانی‌تر با همان به قول خودشان، مستضعفین، برخورد می‌کنند. در واقع، همان چیزهایی را هم که کارگران در پی ۱۰۰ سال مبارزه و تلاش به دست آوردند، در جمهوری اسلامی از دست داده‌اند.»

کارگران طی این سال‌ها نه تنها به حقوق خود دست نیافتند؛ بلکه مزایایی را همچون «قراردادهای کار دائم» که از پیش از انقلاب از آن برخوردار بودند، نیز از دست دادند. به طوری که «فتح‌الله بیات» رئيس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی، سال ۱۳۹۸ در گفتگویی با ایلنا، آمار کارگرانی را که با قرارداد موقت کار می‌کنند، ۹۵ درصد اعلام کرده و گفته: «۹۵ درصد کارگران در کشور قرارداد موقت دارند. در جمهوری اسلامی توقع نداریم که وقتی ازحق‌الناس دم می‌زنند به این شکل قرارداد منعقد شود.» فعالان کارگری، قراردادهای موقت را استثمار کارگران می‌دانند، استثماری که در جمهوری اسلامی بنا گذاشته و توسعه یافت.

وضعیت کارگر ایرانی در مقایسه با همکاران در سایر نقاط دنیا

فارغ از «آزادی‌های صنفی و حق و حقوق مدنی کارگران» که در ایران نادیده گرفته می‌شود و از این حیث تفاوتی میان کارگر، دانشجو، معلم و زنان وجود ندارد؛ مسائل معیشتی نشان می‌دهد دولت‌ها تا چه میزان به کارگران توجه نشان می‌دهند.

یکی از مهم‌ترین موارد برای مقایسه وضعیت کارگران در کشورهای مختلف دنیا مساله حداقل دستمزد است. براساس گزارش‌های بین‌المللی، در حال حاضر حداقل دستمزد در بالاترین حد به ساعتی ۱۴ دلار در برخی از کشورهای اروپایی؛ همچون لوکزامبرگ و برخی شرکت‌های آمریکایی و کمترین آن به چند سنت در کشورهای افریقایی-آسیایی از جمله ایران تنزل پیدا می‌کند. در ایران حداقل حقوق یک کارگر در سال ۱۳۹۹ یک میلیون و ۸۳۵ هزار و ۴۲۷ تومان تعیین شده است که به ازای آن باید ۱۷۶ ساعت (هفته‌ای ۴۴ ساعت) در ماه کار کند. یعنی هر ساعت حدود ۱۰ هزار تومان معادل ۴۵ سنت به دلار آمریکا با قیمت روز (۲۳ هزار تومان)، هر کارگر دستمزد دریافت می کند؛ یعنی کمتر از نصف یک کارگر مکزیکی به‌عنوان سی‌ویکمین کشور جهان با بیشترین حداقل دستمزد.

فاجعه زمانی است که حداقل دستمزد با خط فقر مقایسه شود. گفته می‌شود برآوردهای کمیته امداد نشان می‌دهد خط فقر غذایی به ازای هر نفر۶۷۰ هزار تومان اعلام شده است. «فرامرز توفیقی» رئیس کمیته دستمزد شورای اسلامی کار، با اعلام این خبر گفته: «اگر این رقم را در ۳.۳ نفر که تعداد افراد یک خانواده متوسط است، ضرب کنیم؛ رقم ۲میلیون و ۲۱۱ هزار تومان می‌شود مقدار مواد غذایی خط فقر. اگر این رقم را در ضریب تأثیر مواد غذایی در سبد معیشت ۳۰.۹۵ درصد لحاظ کنیم، خط فقر اعلامی حدود ۷میلیون و ۱۴۳هزار و ۷۸۰ تومان می شود.» اعدادی که با حقوق کارگران فاصله بسیار دارد.

«هادی ابوی»، دبیرکل کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران در شهریور ۱۳۹۹ در گفتگویی می‌گوید: «کارگران در شرایط عادی قادر به تامین معیشت خود نیستند. آن‌ها اگر قرارداد داشته باشند و حقوق حداقلی بگیرند، در بهترین حالت یک‌سوم هزینه‌های خود را تامین می‌کنند. کارگری که به نان شب محتاج است و نان خالی و سیب‌زمینی آب‌پز سهم سفره‌های کارگران است. چطور قرار است مواد ضدعفونی‌کننده بخرد یا با تغذیه مناسب ایمنی بدن خود را افزایش دهد.» حالا وضع این کارگر را مقایسه کنید با کارگری در کشور ترکیه (بغل گوش ایران) با حداقل دستمزد ساعتی ۶ دلار و پنج سنت. یک کارگر ترک با حداقل دستمزد، ۴۱.۲ درصد از دستمزدش را صرف غذا کند و ۵۸.۸ درصد دستمزدش می ماند برای مسکن و سایر هزینه‌ها:
جمع‌بندی

روح‌الله خمینی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی مدعی شد: «کارگران در جمهوری اسلامی حق خواهند یافت دور هم جمع شوند و از حقوق صنفی خود دفاع کنند» او اسلام را طرفدار کارگران معرفی کرد و گفت: «کارگران کارخانه‌ها و دیگر کارگران و کارمندان و طبقات مستضعف باید بدانند که اسلام از بدو ظهور طرفدار آنان بوده و در حکومت عدل اسلامی به آنان اجحاف نمی‌شود و نخواهد شد.» او وعده کرد که به مرور مسائل کارگران حل و روند کشور به نفع کارگران اصلاح خواهد شد تا آن‌ها به حقوق خود برسند.

آیا جمهوری اسلامی از حق تجمع کارگران برای دفاع از حقوق صنفی حمایت کرد؟ آیا کارگران بعد از ۴۲ سال از عمر جمهوری اسلامی به حقوق خود دست یافتند؟ آیا اجحاف به کارگران پایان یافت؟ بررسی‌های «ایران وایر» نشان می‌دهد:

حق برگزاری تجمعات و راهپیمایی‌های کارگری هیچ زمانی در جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نشد. برخورد با تجمعات کارگری، محاکمه و حبس نمایندگان کارگران و حتی شلاق زدن آنان، نشان می‌دهد جمهوری اسلامی تشکل‌های صنفی و حقوق آن‌ها را به رسمیت نمی‌شناسد.
کارگران نه تنها در طول چهار دهه به حقوق خود دست نیافتند؛ بلکه نگاهی به بیانیه‌ها و اظهارات فعالان کارگری نشان می‌دهد که مطالبات کارگران طی سال‌های اخیر افزایش نیز یافته است.
کارگران نه تنها به حقوق صنفی و مدنی خود دست نیافتند، بلکه در جمهوری اسلامی کارگران از داشتن حداقل‌های زندگی محروم مانده‌اند؛ به‌طوری که اکثریت مطلق کارگران زیر خط فقر زندگی می‌کنند.
میانگین دستمزد کارگران ایران در ردیف ضعیف‌ترین کشورهای دنیا قرار دارد؛ به‌طوری که آن‌ها با حداقل دستمزد قادر به تامین ۳۰ درصد هزینه‌های زندگی هم نیستند.
بنابراین «ایران وایر» به ادعای روح‌الله خمینی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی مبنی بر اینکه: «کارگران در جمهوری اسلامی حق خواهند یافت از حقوق صنفی خود دفاع کنند و به آن‌ها اجحاف نمی شود» نشان دروغ «پینوکیو» می‌دهد.
منبع : ایران وایر

دروغ پینوکیو: اظهاراتی که عدم صحت آن‌ها قبلا ثابت شده یا بر اساس تحقیقات و مدارک موجود کذب از کار درآمده‌اند یا به عبارتی یک دروغ عیان است.


 
فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 222981] [تاريخ انتشار: بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم بهمن ۱۳۹۹ برابر با نهم فوريه ۲۰۲۱ ، 18:11:12 توسط حسن آقا
۵- نائب رئیس انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی کشور امروز(۲۱ بهمن) گفت: وزارت کار نتوانسته نقش نظارتی داشته باشد، برای بهبود وضعیت کارگران، او به افزایش قدرت انجمن‌های صنفی اعتقاد دارد. ... پیمان‌های دسته جمعی در شرایطی می‌توانند موثر باشند که روابط بین کارگر و کارفرما در قالب تشکل‌های مستقل تعریف شود. تا زمانی که تشکل مستقل از کارگر دفاع نکند، امکان مذاکره وجود ندارد. تشکل‌های موجود به هیچ وجه مستقل نیستند زیرا دولت و کارفرمایان در ایجاد این تشکل‌ها نفوذ بسیاری زیادی دارند. در این شرایط، کارفرمایان به جای بهبود شرایط، حقوق کارگر را تضییع کرده و دستمزد را کاهش می‌دهند. در واقع شرایط شکل‌گیری و اجرای پیمان‌های دسته جمعی، وجود تشکل‌های مستقل، قدرتمند و قوی است که زیر نفوذ دولت و کارفرما نباشد.» رژیمی که بنابر این ارزیابی حقوق‌دان کارگری، وزارت کارش جلوی هرگونه اقدام قانونی و صنفی ایستاده، و غارت لجام‌گسیخته نیروی کار را هدایت می‌کند، اصلاح‌شدنی نیست و هرگونه اقدام مسالمت‌آمیز را با غارت و سرکوب پاسخ می‌دهد. تنها ره رهایی، انقلابی قهرآمیز است.
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم بهمن ۱۳۹۹ برابر با نهم فوريه ۲۰۲۱ ، 15:37:34 توسط Rasul
هالو جان دمت گرم خوب گفتی، در ضمن دم شاه فقید گرم که نکُشت و رفت. و اجازه داد این ملت با انقلابش خودش را مجازات بکند. تا بفهمند چی داشتند و امروز چی دارند.
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم بهمن ۱۳۹۹ برابر با نهم فوريه ۲۰۲۱ ، 09:42:07 توسط کاربر قدیمی!
از خمینی جلاد پرسیدند که همه جهان اول ماه می را روز کارگر اعلام کردند و تعطیل رسمی است و آنرا جشن میگیرند. چرا شما با آن توی ایران موافق نیستید؟ خمینی دجال گفت: همه روز روز کارگر است. من دستان کارگران را میبوسم! آخوند مرتجع در عوامفریبی تک بود و با گفتن یک جمله همه کارگران را هم خر کرد! کمونیستهای آنزمان هم باور کردند خمینی طرفدار کارگر هم است علاوه بر ضد امپریالیست آمریکا بودنش!هاهاها! کمونیستها فکر میکردند یا میکنند کارگر از شکم مادرش آگاه به حقوق خودش و مبارز به دنیا میآید و در کنار خمینی لنگر انداختند و کنگر خوردند! کمونیستها یادشان رفته که وظیفه شان است دست کارگران را بگیرند و آنها را با منافع خودشان آشنا بکنند تا برایش بجنگند! کارگری که خودش احتیاج به حمایت دارد چطور میتواند طبقه ای باشد که بر ما حکومت هم بکند؟ سوادی و آگاهی گفتند که کارگر بدبخت نه وقتش را دارد نه علاقه اش را که برود یاد بگیرد!اگر هم چیزی فهمید جایش یا توی زندان رژیم است یا سرش بر طناب دار! رژیم خودش ابله است که اسکناس مازاد چاپ میکند و به تورم وحشتناک دامن میزند تا قیمت همه چیز بالا رود ولی سطح دستمزدها پائینه!!
نوشته شده در تاريخ بيست و يکم بهمن ۱۳۹۹ برابر با نهم فوريه ۲۰۲۱ ، 04:11:59 توسط حسن آقا
۴- اما چرا رژیم دینی برای افت بحران‌های فزاینده خود - و کاهش دادن به موج اعتراض‌های تاکنون مسالمت‌آمیز مردم، قدری ناچیز هم که شده به درخواست‌های دستمزدی کارگران رسیدگی نمی‌کند؟ : تورم ! کم‌ترین افزایش حقوق کارگران، در این اقتصاد سراسر وابسته به تجارت خارجی دلاری، چنان به ریزش تومان خواهد انجامید که مردم -اگر در چنته داشته باشند- باید با چمدان‌های اسکناس به خرید یک دوجین تخم‌مرغ بروند! تورم سرسام‌آور آن چیزی‌ست که رژیم فاشیعی را از زدن حتی لایه‌ی نازکی از کره بر نان خشک محرومان، ناتوان کرده است.
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 21:48:21 توسط گویا
گر شد از جور شما خانه موری ویران/ خانه خویش محال است که آباد کنید-متاسفانه ایرانیان از گذشته دور مردمانی قدرنشناس بوده و دربرخورد با بزرگان جانب انصاف را رعایت نمی کردند. چنانچه در شاهنامه می بینیم که رستم را پس از زحمات فراوانی که برای ایران و ایرانی کشید، نه تنها به کشتن فرزندش سهراب بلکه به جنگ نابرابر با اسفندیار آنهم در سنین پیری وادار نمودند. کلام گشتاسپ به اسفندیار "به گيتي نداري كسي را همال‌/ مگر بي خرد نامور پور زال" نیز که رستم را بی خرد معرفی می نماید جالب توجه است. آیا ایرانیان در مورد رضا شاه و پسرش محمد رضا شاه با انصاف قضاوت نموده و می نمایند؟ آیا تخریب مقبره رضا شاه با وجود زحماتی که این شخص برای ایران کشیده منصفانه بوده است؟ آیا به آب و آتش زدن صادق قطب زاده جهت استرداد محمد رضا شاه و به آتش کشیدن او در ورزشگاه آزادی با وجود خدماتی که این مرد برای ایران انجام داده منصفانه بوده است؟ آیا شمایی که خشت اولتان را بر کشتار می گذارید ارمغان ایرانی آزاد و آباد را نوید می دهید؟ آنانکه دستی را که نانشان می داد گاز گرفتند محکومند به بوسیدن پاهایی که لگشان می زنند. اریک هافر
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 20:57:41 توسط حسن آقا
۳- مهم‌ترین اقدام ضدکارگری در بهمن ماه از سوی «آیین‌نامه» معاون روحانی صورت گرفت: اجرایی کردن «مزد توافقی» میان کارگران و صاحبان سرمایه:« اجرایی شدن این آیین‌نامه جدید، سال آینده تقریباً همه کارگران قرارداد موقت، یعنی بالای ۹۰٪ شاغلان امروز، حداقل‌بگیر خواهند شد؛ اگر امروز ۷۰ درصد شاغلان حداقل ‌بگیر هستند، سال بعد این نرخ به بالای ۹۰ درصد خواهد رسید.»(رسانه رژیم) یک فعال کارگری از داخل می‌گوید:« به سرانجام رسیدن این مصوبه، همواره یکی از خواسته‌ها و آمال اتاق بازرگانی و خرده‌بورژوازی مالی و تجاری بوده است که امروز با موافقت دولت برآورده شده است.» و البته «نرم‌افزار محاسباتی» وزارت کار هم دیگر جایی برای ثبت «اضافه دستمزد» سالانه ندارد: چون کارگر بی‌تشکل،بیمار و گرسنه، به هر چه «توافق مزدی» خواهد کرد!از کارمند بخش پزشکی تا پرستاران فرسوده، و کارگران پارس جنوبی و خط آهن، تا باربران میادین... بدون اتحادیه و سندیکا،هیچ ابزار صنفی و مدنی برای زندگی بخور-نمیر هم ندارند.این خشن‌ترین شکل سرمایه‌داری را تنها با قهر انقلابی کارگران می‌توان برانداخت.این هم از «نولیبرالیسم» به سبک آخوندی!
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 20:02:42 توسط حسن آقا
۲- اخبار رسمی کارگری در ۱۸-۱۹ بهمن: نابودی افزایش دستمزد در دوران تورم ۴۰٪؛ کارگران باربری مجروح و بدون بیمه؛کارکنان پیمانکار در خدمات پزشکی: «در بهمن ماه، معاون حقوقی رئیس جمهور...درخواست کرد نرم‌افزار حقوقی خود را اصلاح نماید به گونه‌ای که کارفرمایان بتوانند در سال جدید، هنگام عقد قرارداد جدید با کارگر، دستمزد را افزایش ندهند؛ » «بازرس کانون انجمن‌های صنفی کارگری استان تهران: کارگران باربر بازار و میادین میوه و تره‌بار تهران مشمول قانون کار و بیمه تامین اجتماعی نیستند...درخصوص مشکلات جسمی و روحی باربران نیز گفت: به مشکلات معیشتی کارگران باربر، می‌بایست پادرد، کمردرد و انواع و اقسام بیماری‌های جسمی را اضافه کنیم که در اثر کار سنگین به این دردها مبتلا می‌شوند اما نبود فرصت‌های شغلی بهتر موجب شده تا کارگران باربر این وضع را تحمل کنند.» «کارکنان شرکتی مراکز درمانی و بیمارستانی علوم پزشکی ایلام از اینکه در چند سال گذشته در استخدام شرکت‌های پیمانکاری هستند، گله دارند و خواستار تغییر وضعیت استخدامی خود به قرارداد مستقیم هستند.»
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 19:37:34 توسط افراسیاب
جمهوری اسلامی را حکومت پهلوی و شخص خود شاه سرکار آوردند، مردم همه کشورها را می‌شود براحتی با تبلیغات و دروغ گول زد و تحریک کرد و این در هر کشوری اتفاق می‌افتاد ولی عملکرد حکومت وقت مهم است که آیا می‌تواند کشور را نگهدارد یا نه. ارتش شاه حتی روزهای آخر هم به دستورات بختیار عمل نمی‌کرد و ژنرالهای درجه اول رفته بودند برای مذاکره با خمینی که مملکت را تحویل آخوندها بدهند و بختیار را ول کرده بودند، ببینید اینها همه از ترس جان خودشان بوده و پست و مقامشان و همین ثابت میکنه که سیستم فاسد بوده و یک مشت جاسوس و وطن فروش بر سرکار بودند، آنها باید در آخر کار و موقعیت حساسی که مملکت داشت هر آخوند و یا اغتشاش گری را که دستگیر میکردن اعدام صحرای می‌کردند و بعد میرفتن قم هر چی آخوند آنجا بود و در هر مقامی جمع می‌کردند می‌بردند میریختن تو باطلاق گاو خونی تا زیز آفتاب مثل مارمولک خشک شوند و نه اینکه مملکت را از دست بدهند و یک ملت را ۴٠ سال درگیر یک مشت تروریست بکنند.
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 19:36:41 توسط حسن آقا
چند خبر از وضعیت کار: بیکاری معلولین، طبقه‌بندی مشاغل، مزایا و امنیت شغلی، افسردگی روحی و فیزیکی. امروز ۲۰ بهمن، منبع: جراید داخل:«آماری از نرخ بیکاری معلولان در دست نیست؛ «مرکز آمار ایران» نرخ بیکاری بیش از ۱۰ میلیون نفر را که با «تعاریف جهانی» معلول محسوب می‌شوند، اعلام نمی‌کند. »...«یکی از این حقوق مسلم، اجرای طرح طبقه بندی مشاغل،تنها طرح قانونی روابط کار برای رفع استثمار و بهره‌کشی از کار دیگری است؛ علیرغم ده سال انتظار، هنوز طبقه بندی مشاغل برای پیمانکاری‌های پارس جنوبی اجرایی نشده». «کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن کشور ...گفتند: تبعیض، تفاوت و نابرابری از لحاظ دستمزد، حقوق و مزایا و امنیت شغلی میان کارگران امور «نگهداری خط» با سایر واحدهای راه‌آهن...وجود دارد... حقوق آنها بسیار پایین‌تر از سایر واحدهای راه‌آهن است...هر زمان که دولت کسری بودجه دارد، به بودجه طرح‌های عمرانی دست‌درازی می‌کند».«عضو شورای عالی نظام پرستاری...: پرستاران علاوه بر آسیب روحی که در این زمینه محتمل شده‌اند،آسیب جسمی پایداری را نیز داشته‌اند برای مثال برخی پرستاران دچار بیماری ریوی، خستگی..شده‌اند.»
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 19:22:43 توسط افراسیاب
دوستان حکومتی که نتواند مملکت را نگهدارد نالایق است، حکومت شاه نالایق بوده مگر ندیدید که چطور از جلوی یک مشت آخوند و این تروریست‌های سیاهکل که به کشتن چندتا سرباز صفر داهاتی افتخار میکنن فرار کردند. مملکت داری فقط به ساختن و سرمایه گذاری و اقتصاد قوی نیست، مگر نمیبینید که کشورهای دمکراتیک چطور مواظب کشورشون هستند آیا می‌گذارند امثال خمینی سینما آتش بزنند و مردم را تحریک کنند. شاه حتی پلیس ضد شورش هم نداشته و کل پرسنل ساواکش سه هزار نفر بودند در صورتیکه نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به صدها هزار می‌رسد و در کشورهای دمکراتیک هم اینهمه پلیس ضد شورش دارند و کلی پلیس امنیتی و اینهمه دوربین، حکومت شاه یک مشت جاسوس و فامیل را پستهای حساس دولتی داده بودند که آنها هم همه دست آخر خیانت کردند یک نمونه پسر دای فرح دیبا رضا قطبی که از سن بیست سالگی جاسوس مستقیم شوروی بوده و این شخص ١۵ سال ریس رادیو تلویزیون بوده و چقدر تبلیق کمونیستی می‌کرد، هر حکومت درست و حسابی اگر سرکار بود اصلا آخوندی گری را غیر قانونی می‌کرد و آخوندها را مینداخت زندان و حتی نباید می‌گذاشت به پادگان‌های یک مملکت حمله کنند.
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 16:20:01 توسط کاربر قدیمی!
آذر خانم که میگوید:" اعتصاب و بازهم اعتصاب یگانه سلاح برّنده ما در برابر سرمایه‌داران است. کمیته‌های اعتصاب را در هر کارخانه و پالایشگاه و نیروگاه ایجاد کنیم." چرا توجه نمیکند که رئیس سندیکای کارگری در متن بالا میگوید تا قراره اعتصاب بشود فورا نیروهای ویژه سرکوب اعتصاب کنندگان میفرستند تا هرگونه اعتصاب را در نطفه خفه بکنند و میکنند!مشکل سرکوب!سرکوب! آمدیم کارگر بدبخت اعتصاب هم کرد انداختنش توی زندان به بهانه برهم زدن نظم وامنیت آیا مگر وکیل مدافعی هم دارد که از حقوق پایمال شده اش دفاع بکند؟ نه!شما لازم نیست اعتصاب سراسری راه بیاندازید بروید فقط کارگران صنعت نفت و پتروشیمی را با منورات کمونیستی تان آگاه کنید تا دست از کار بکشند تا فشار مالی روی رژیم سرکوبگر بیاید و شاید از ستم به کارگران دست بردارد یا زمینه انقلاب شد!؟ زمان شاه پیوستن کارگران صنعت نفت به اعتصاب در پیروزی خمینی جلاد نقش مهمی داشت! آمده:" یعنی هر ساعت حدود ۱۰ هزار تومان معادل ۴۵ سنت به دلار آمریکا با قیمت روز(۲۳ هزار تومان)، هر کارگر دستمزد دریافت می کند؛" واقعا وحشتناکه 45 سنت در ساعت! کمونیستهای حراف خوابشان برده!آسوده!
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 14:22:54 توسط هالو
آذر خانم, این خبر مربوط به دروغهای خمینی است! کارگران و زحمتکشان اینجا به حرف شما گوش کرده و اعتصاب کرده‌اند! https://www.peykeiran.com/Content.aspx?ID=222982 چرا سوراخ دعا را مداوم گم می‌کنید؟ در ضمن, مبادا مانند خمینی تقیه و خدعه کنید! از همین الان بروید جلویشان و به آنان بگویید که فقط با حکومت شورایی! آنان به همه چیز میرسند و بهشت زیر پایشان سفره خواهد شد. از من گفتن, از شما نشنیدن, ولی گفته باشم که خدعه و تقیه! و دروغ ایزار اهریمن است. مواظب باشید به دام اهریمن نیافتید!
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 11:45:41 توسط آذر
رواج قراردادهای موقت، پیمانی و حتا سفید امضاء یکی از راه‌های تشدید استثمار و بی‌حقوقی کارگران است. هم اکنون بیش از ۹۵ درصد کارگران با قرارداد موقت، سفید امضا و حتا بدون قرارداد مشغول بکار هستند. همین مساله در مورد معلمان و پرستاران در مراکز دولتی نیز صادق است. معلمان و پرستارانی که با عناوین گوناگون بکار گرفته میشوند و بسیار کمتر از معلمان و پرستاران رسمی حقوق میگیرند. اعتصاب و بازهم اعتصاب یگانه سلاح برّنده ما در برابر سرمایه‌داران است. کمیته‌های اعتصاب را در هر کارخانه و پالایشگاه و نیروگاه ایجاد کنیم. تلاش رژیم برای جدایی و اختلاف درون کارگران را خنثی و اتحاد محکم و استواری را میان نیروی کار پیمانی، قرارداد موقت و رسمی برقرار سازیم. کمیته‌های هماهنگی اعتصاب مرکب از کمیته های مختلف را ایجاد کنیم و اعتصابات بزرگ و فراگیر و سرتاسری را سازمان دهیم. جز این، هیچ راه دیگری وجود ندارد.کارکران باید تجارب گذشته خود را بخدمت گیرند و برای برپائی یک انقلاب اجتماعی کارگری و پیروزی آن تلاش کنند. پیش بسوی ایجاد و تحکیم کمیته‌های اعتصاب و کمیته‌های هماهنگی اعتصاب! پیش ‌سوی اعتصابات فراگیر و سراسری!
نوشته شده در تاريخ بيستم بهمن ۱۳۹۹ برابر با هشتم فوريه ۲۰۲۱ ، 10:37:21 توسط هالو
حرف‌های آن زمان خمینی (ل‌ع) شما را یاد حرف‌های این رفقا! در این سایت نمی‌اندازد؟ من در عمر خودم تنها کسی که دیدم این حرف‌ها را بدون جار‌زدن و هوارهوار کردن و شعار دادن و تبلیغ داشت انجام! می‌داد فقط محمد‌رضا شاه پهلوی بود!



آگهی های تجارتی


پايان آگهی های تجارتی