شورشها و جنبش‌ها را بهتر بشناسیم / قسمت دوم


قسمت دوم شورشها و جنبش ها را بهتر بشناسیم.
در قسمت اول
«https://www.peykeiran.com/Content.aspx?ID=246950 » به چگونگی رشد شورشهای درون فردی و شورشهای درون جمعی(شورشهای اجتماعی) پرداخته شد و مثالهایی هم از آنها آورده شد که عمق فاجعه درون بافتی جامعه ایران را نشان می دادند که همه ما ایرانی ها به شکلهای مختلف آنها را لمس کرده و می کنیم. در این قسمت دوم از زاویه دیگر رابطه این شورشها که با رهبری فردی و جمعی گره خورده اند را با همدیگر مؤرد بررسی قرار می دهیم که یک سر آنها در جامعه ایران و سر دومشان دست رژیم عقب افتاده متحجر فاسد آخوندی و سر سومشان به دست اربابان خارجی شرق و غرب است. اما این قسمت را به صورت داستان بیان می کنم که گیرا تر و تاثیر گذارتر باشد و به جای اینکه این قصه برای بعضی ها لالایی باشد و آنها را به خواب ببرد آنها را از خواب می پراند.

تلاطم رشد متضاد شورش با رهبری و رهبری با شورش
مسابقات قایقرانی چند نفره است. اما این مسابقات دیگر در رودخانه دلی به چنگ نمی زند. کشورهای پیشرفته، مثل آمریکا، اروپا، ژاپن ، چین و کره جنوبی هوس کرده اند که به جای قایقرانی روی رودخانه دریا را انتخاب کنند تا برد و باخت آنها بیشتر مطرح و ارزشمند تر و بر مهارتهای قایقرانان آنها بیفزاید. به همین خاطر با هم نشستهایی داشته و اوضاع و احوال قایقرانی در دریا را مؤرد بررسی قرار دادند. همه احتمالات دریایی از طوفانها گرفته تا امواج مختلف تا جذر و مد دریا تا سونامی ها تا انتخاب نوع قایقهای استاندار برای امواج مختلف را در نظر گرفتند. از طرفی دیگر چندین ماه قایقرانان خود را تعلیم و تمرین و روی امواج مختلف دریا آموزش داده و همه خبره و ماهر و آماده برای مسابقه دادن شدند. یک روزی را هم برای مسابقه بین این کشورها تعیین و در سراسر جهان اعلام کردند. در این میان در ذهن ایرانی ها، بخصوص آخوند ها و دار و دسته آنها مطرح بودن و مطرح شدن مثل همیشه گل می کند که ای عزیز جون پس ما چی؟ ما که در منطقه و جهان با آمریکا و اروپا همتراز هستیم، حتی در بعضی زمینه ها از آنها بالاتر. چرا ما در این مسابقات شرکت نکنیم. آن هم مسابقه قایقرانی در دریا و پیروز شدن در دریا ما را مثل دریا به همان بزرگی در سراسر جهان مطرح می کند. با ژست تو خالی به کشورهای مسابقه دهنده گفتند ما هم هستیم. کشورهای مسابقه دهنده با لبخندی زیرکانه گفتند، چرا که نه. دریا تنگ نیست خیلی هم بزرگ است. شما هم مشارکت کنید. ایرانی ها ، بخصوص آخوند جماعت از روی خود شیفتگی فکر کردند که این لبخند از روی رضایت است و خیلی مغرور شدند. روز مسابقه قسمتی از دریا را برای چند کیلومتر مشخص می کند و محل شروع و پایان مسابقه در این چند کیلومتر را هم تعیین می کنند. قایقهای چند نفره از کشورهای مختلف مجهز به تمام امکانات. قایقرانان ماهر و ورزیده و کهنه کار کشورهای پیشرفته همه بر روی قایقها نشسته آماده شروع مسابقه هستند. قایق ایران هم با قایقرانانش‌ آماده برای شروع. طبق معمول همیشه رژیم ایران سعی می کرد که تمام قایقرانها را از خودیها‌ انتخاب کند و طبق معمول همیشه کم می آورد. این دفعه هم مجبور شد که به غیر از قایقرانهای خودی نظام تعدادی قایقران غیر خودی را از مردم ایران انتخاب کند. همه در قایقها در دریا آماده مسابقه شدند. یک کشتی نجات با چند هلیکوپتر نجات آماده که اگر اتفاقی برای قایقها و قایقرانها افتاد سریع نیروهای امدادی خودشان را به محل برسانند. بعضی از قایقرانان ایرانی خنده سرداده و با صدای بلند گفتند که جا داشت چند تا ناو جنگی هم می آوردید که اگر هر کدام از شما در این قایقرانی باخت به جنگ برنده ها برود و شروع کردند به مسخره کردن. صدای تپانچه از کشتی نجات برای شروع مسابقه شنیده شد و همه قایقهای کشورهای مختلف شروع کردند در دل امواج دریا پارو زدن و جلو رفتن. در قایق ایرانی دو دستگی بین قایقرانان ایرانی بالا گرفت. عده ای رژیمی‌ که با قایق های سپاه پاسداران روی خلیج فارس مانورهایی داده بودند از جمله دو تا آخوند برای تبرک و الهام گرفتن از نیرو های غیبی خودشان را جازده بودند به عنوان قایقرانان ما‌هر . عده ای هم از قایقرانان ایرانی که قایقرانی بلد بودند و در امواج های مختلف قایقرانی کرده بودند شروع به پارو زدن کردند. دو دستگی در جامعه بخت برگشته ایران در این قایقرانی خودش را نشان داد. قایقرانها تحمل همدیگر را نداشتند. رهبر تعیین شده ولایت فقیهی ها در یک سمت قایق و برای پیروزی نظام پارو می زدند و رهبر تعیین شده مردمی در سمت دیگر قایق برای پیروزی مردم ایران . قایقرانان مردمی به دستور رهبر مردمی خود در قایق و به سمت رهبر خود پارو می زدند و طرف مقابل، یعنی ولایت فقیهی ها به فرمان و سمت رهبر خود پارو زده و قایق آنها مدام به سمت جلو یا به سمت عقب در واکنش و مدام جلو و عقب می شد. مواقعی هم قایق به سمت چپ و یا راست می پیچید. تلاش و جنبش با هدف پیش به جلو برای پیروز شدن در مسابقه قایقرانی تبدیل شد به شورش و دعوا و درجا زدن مداوم. ولایت فقیهی ها می گفتند شما باید به فرمان ما پارو بزنید و قایرانهای مردمی می گفتند شما ماهر نیستید و درست بلد نیستید پارو بزنید باید به فرمان رهبر ما پاروزنهای‌ حرفه ای پارو بزنید. مدام این قایق بیچاره این ور و آن ور می افتاد عده ای می گفتند داریم غرق می شویم. طرفداران ولایت فقیه می گفتند به جهنم. یا شما به فرمان ما پارو می زنید یا ما این قایق را سوراخ می کنیم تا همه غرق شوند. عده ای گفتند که از پشت دارد یک موج به طرف ما می آید. ولایت فقیهی ها که از عقل و منطق و قدرت تشخیص درست و به موقع برخوردار نبودند از دور این موج را کوچک دیدند و گفتند چیزی نیست مستهلک می شود. از سمت چپ و از سمت راست هم موجهایی شروع به آمدن کردند. باز هم آنها گفتند چیزی نیست. آنها با اصرار اینکه ما درست می گوییم هر چه تمام تر به دعوای خود دامن می زدند و به عمد و لجبازی در جهت مخالف پارو می زدند تا حق به جانب بودن خودشان را بیشتر به طرف مقابل تحمیل کنند. نه فقط جنبش آنها به قصد مسابقه دادن به درجا ردن و شورش تبدیل و هر آن ممکن بود که قایق آنها در دریا غرق شود، بلکه از روی تنفر نسبت به هم پارو ها را توی سر هم می زدند. تا اینکه دیدند موجها از عقب و سمت راست و چپ دارند نزدیک می شوند با ارتفاع ده تا بیست متر . تازه دو ریالی بعضی ها در قایق افتاد که این موج ها سونامی هستند.

قایقرانان ماهر در دل طوفانی از امواج
قایقرانان قایق های کشورهای پیشرفته که همه با هم متحد، کارآمد و ورزیده بودند و هر کدام در پارو زدن رهبر و استاد و ماهر بودند و همه یک هدف داشتند. بین آنها در رهبری و هدایت و حرکت قایق خود به جلو اتحاد بود و در جنبش و تکاپو به. طرف جلو کم نمی آوردند. تقسیم دقیق کار با هدف مشخص و مشترک، آنها را به همکاری درست و درست پارو زدن و درست رهبری شدن و رهبری کردن و هدایت درست قایق به سمت جلو یاری می داد. به عبارت دیگر قایقرانان و یا پاروزنها تابع رهبری ذهنی، روحی، عقلی، احساسی و مهارتهای جسمی خود و متقابلا تابع رهبری کنندگی رهبر جلوی قایق خود بودند. به همین نسبت رهبر جلویی قایق هم تابع ذهن، روح، عقل، احساس و مهارتهای جسمی خود و برای هماهنگی با رهبری پاروزنها باید نسبت به رهبری پاروزنها شناخت کامل و تابع رهبری مهارتهای افراد پاروزن هم می بود تا همه بتوانند روی هم تاثیر درست بگذارند و با هم کار جنبش قایقرانی با هدف مشخص را با هم تکمیل کنند تا به مقصد، یعنی به آخر خط پیروزی برسند.
. هر کدام از این قایقرانها اگر خللی جزئی و کلی در رهبری آنها بوجود می آمد روی رهبری قایقرانهای دیگر موجود در قایق تاثیر و می توانست در سرنوشت مسابقه آنها و سرنوشت غرق شدن و غرق نشدن آنها در دریا تعیین کننده باشد. اما از آنجایی که همه آنها یک هدف، همه آنها ماهر همه آنها متحد، همه آنها به تمام معنی تلاشگر برای رسیدن به هدف مشخص بودند، پس بنابراین تمام تلاش آنها به جنبش هماهنگ و هدفمند تبدیل و مسابقات را بردند. سپس برای استراحت و جشن پیروزی به کشتی نجات که انتظار آنها را می کشید رفتند و جشن گرفتند.

در کشتی نجات از هر دری که بخواهی خبرهایی است
پس از کلی رقص و پایکوبی در کشتی نجات و بزرگوارانه و بزرگمنشانه نوشیدن نهایتا رغبت آنها از سر مهربانی کمی گل می کند. همه وضعیت قایق ایران را ورانداز می کنند و می بینند که اینها از اینکه نتوانسته اند کاری بکنند توی سرکله هم می زنند. از طرفی دیگر از عقب و سمت راست و چپ سونامی ها به آنها نزدیک می شوند. عده ای در کشتی نجات از روی میل باطنی خودشان خوشحال که با این پیروزی ما سیصد سال از ایرانی ها جلو افتادیم و ایرانی ها بر گشته اند به عصر حجر و از اینکه دارد سر قایق ایرانی بلا نازل می شود خیلی خوشحال هستند و سر اینکه کدام سونامی دخل اینها را در می آورد با هم بحث می کردند. عده ای.هم با وجودی که شراب خورده اند ملاحظاتی دارند و مخالف غرق شدن قایق ایران هستند. اما ساکت و منفعل هستند. عده ای هم با تمام افراطی بودن در رفتار و گفتار نوشابه های الکلی زیاد خورده و کمی مهربان شده و کم و بیش انصاف پیدا کرده و می گویند که باید رفت و آنها را نجات داد. عده ای از افراد هم فهمیده، متین و انسان دوست اما مست و سر موضوع قایق ایرانی گرایشات انسانی آنها گل می کند و با دیگرانی که مخالف نجات قایق ایرانی هستند بگو مگو و اختلاف آنها با هم بالا می گیرد و با هم سر این موضوع که باید آنها را نجات داد و یا نداد کلی کلنجار و با هم دو قطب متضاد پیدا کرده و همه حرفهای رکیک به هم پرتاب می کنند. همدیگر را مقصر می دانند اگر که قایق ایرانی غرق شود. بدون اینکه این دعوا ها به نتیجه برسد. بی نتیجه بودن این بحث ها آدم را به این فکر فرو می برد در این کشتی نجات افراد افراطی و غیر افراطی که با هم از قبل دعوا داشته اند الآن دعواهای آنها به قایق فلاکت زده ایران در تلاطم دریا گره خورده و می خواهند به بهانه قایق ایران از هم تلافی کنند و تقصیر ها را گردن هم می اندازند و از هم انتقام می گیرند، یعنی دعوا سر لحاف ملا است. چیزی در این دعوای آنها برای قایق ایرانی نمی ماسد. با وجود این همه هیاهو بلاتکلیف در میان این جماعت یک نفر که زیاد مست نبوده و عقلش را از دست نداده و منطقی تر و مرد عمل بود با بعضی ها که وراجی‌ نمی کردند و کمی عقل و منطق سرشان می شد به طرف فرمانده کشتی نجات رفته و از فرمانده کشتی تقاضای خلبان می کند که تا با هلیکوپتر سر نشینان داخل قایق ایرانی در حال غرق شدن را نجات دهند. کاپیتان کشتی یک خلبان که آماده خدمت بوده است معرفی و این اشخاص خَیر و این خلبان با یک هلیکوپتر به طرف قایق ایرانی حرکت و بالای سر قایق ایرانی قرار گرفته و هنوز سرنشینان قایق ایرانی توی سر و کله هم می زنند و متوجه نیستند که هلیکوپتر بالای سر آنها ایستاده. از داخل هلیکوپتر طناب نجات را می فرستند به داخل قایق. قایقرانان متوحش ایرانی تازه متوجه می شوند که برای نجات آنها هلیکوپتر آمده. از داخل هلیکوپتر با بلندگو گفته می شود که هر چه زودتر تا سونامی ها نرسیده اند خودتان را یکی یکی ببندید به این طناب تا شما را بالا بکشیم. طرفداران ولایت فقیهی ها که خیلی قُد و یک دنده بوده و هستند و کسر شأنشان می شود که مثلا آمریکایی ها برای نجات آنها آمده اند می گویند ما به نجات آمریکایی ها احتیاج نداریم. یک نفر از قایقرانهای ایرانی که عاقل تر بود به قایق ایران و نجات آن فکر می کند. به ناگاه یادش به قایق افغانی ها می افتد که آمریکایی ها آن را تسلیم طالبان کردند و رفتند. در جواب سرنشینان هلیکوپتر می گوید که خیلی ممنون که زحمت کشیده اید و آمدید. اما ما باید دعواهای خودمان را کنار بگذاریم و یاد بگیریم که چگونه این قایق ایران را رهبری و پارو بزنیم تا آن را به مقصد درست برسانیم. قایق ایرانی احتیاج به رهبری درست و مهارتهای درست دارد. رهبری و مهارتهای ما در تضاد با هم رشد کرده اند همانطور که این تضاد در افغان‌ها هم رشد کرد و شما آمریکایی ها نه فقط نتوانستید آنها را نجات دهید و قایق آنها را هم در اختیار متوهم هایی مثل طالبان قرار دادید. بدون اتحاد و نداشتند رهبری درست و یک هدف مشخص و بدون همکاری ما با هم به مقصد نمی رسیم و قایق ایران را هم از روی نفهمی و جاه طلبی متاسفانه غرق خواهیم کرد. ما باید متحد شویم و در جهت مشخص با هدف مشخص با هم و برای هم پارو بزنیم تا این قایق ایران را از این سونامی ها نجات دهیم. تلاش سرنشینهای هلیکوپتر بی نتیجه می ماند و قایق ایرانیان را ترک می کنند و به طرف کشتی نجات خود پرواز می کنند و ماجرا را با ساکنان کشتی در میان می گذارند. آنها هنوز سر این موضوع قایق ایرانی با هم کلنجار دارند و هنوز دو قطبی هستند. اما گزارش سرنشینان هلیکوپتر جبهه مخالفان نجات قایق ایرانی را تقویت می کند. بعضی ها از روی مستی و کیف ناشی از مستی، بعضی ها از روی دشمنی و غرض ورزی با ایرانیان، بعضی ها از خود بزرگ بینی و ژن برتر خود و نژاد پرستی، بعضی ها هم از روی لج که چرا سرنشینان قایق تقاضای نجات را پس زده اند. همه آنها سر قایق ایرانی گفتگو دارند و بعضی از سرنشینان کشتی با انگشت اشاره به سونامی ها می کنند و منتظرند که کی این سونامی ها این قایق را با سرنشینانش‌ در می نوردند، عده ای هم از روی دلسوزی و عده ای هم از روی انفعال فقط نظاره گر هستند. عده ای هم از این وضعیت ناراحت و به غیر از پیچیدن به خود کار دیگری نمی توانند بکنند.

در دقایق آخر در قایق ایران هنوز بیداد حاکم است
هنگامی که هلیکوپتر از بالای سر قایق ایرانی به پرواز در آمد قایرانهای طرفدار رژیم آخوندی به سونامی ها نگاه کردند که با ارتفاع بالا و قدرت زیاد و خروشان می آمدند. همه آنها ترسیده بودند. عده ای از قُد بودن و یک دنده بودن دست برداشته و کمی عاقل تر شده و تا حدودی به خاطر نجات خودشان هم که شده گرایشهای مردمی پیدا و به سمت قایقرانان مردمی ایران تمایل پیدا کردند. اما هنوز تعدادی مغرور و کله شق‌ و یک دنده افراد رژیمی که از قایقرانی و دریا و امواج دریا و مهم تر از همه از منطق و عقل سلیم و احساس سالم و انسانیت اصلا بویی نبرده بودند و فقط غرور، پر رویی، بی عقلی، کمبود و توهم آنها را قایقران بین المللی کرده بود ‌با وجودی که سونامی ها را می دیدند و حتی احساس خطر کرده و از ترس شلوارهای خود را خراب کرده بودند باز هم نمی خواستند خودشان را از تا بیندازند و کوتاه بیایند و از خر خریت و شیطان صفتی پایین بیایند.
هر چه بعضی ها می گفتند که شما پارو زدن بلد نیستید و بازی تمام و ما بازی را باخته ایم. الآن تا دیر نشده باید خودمان را از غرق شدن نجات بدهیم. سونامی ها ما را در هم خواهند کوبید و ما را نابود می کنند. باز هم مذهبی های ولایت فقیهی که به اصطلاح قایقران بودند می گفتند که شما مقصر هستید و تا زمانی که شما از ما حرف شنوی نکنید همین است، حتی اگر سونامی ها ما را درنوردند. ما بر حق هستیم و حرف اول و آخر را در منطقه و جهان زده ایم. اینجا هم حرف اول و آخر را می زنیم. یک نفر که مردمی و عاقل تر بود گفت ببینید سونامی عقبی قحطی و گرسنگی را با خود می آورد. سونامی که از سمت راست دریا به طرف ما می آید حمله آمریکا ،اسرائیل، انگلیس، اروپا، چین و روسیه را با خود دارد و قرار است که بمب هایشان را روی سر ما بریزند. سونامی سمت چپی هم برجام و پولهای نقد میلیلردی را برای ما می آورد و به جای اینکه ما را پولدار کنند ما را پول داغ خواهند کرد. خوب گوش کنید! تنها سمت جلو است به طرف دهانه خلیج فارس است که بتوانیم از این دریا و سونامی هایش فرار بکنیم. اگر همه ما با هم به یک طرف که طرف جلو به سمت دهانه تنگه هرمز و خلیج فارس پارو بزنیم ، در نتیجه اولا همه با هم یک هدف پیدا می کنیم و هدف ما مشخص و فرار از این سونامی ها می باشد. دوماً مسیر هم مشخص به طرف مسیر خلیج فارس و فرار از سونامی ها است. سوماً می ماند اتحاد ما که اگر همه با هم متحد باشیم و با انرژی تمام تر به طرف تنگه هرمز و خلیج فارس پارو بزنیم شاید بتوانیم از این سونامی ها فرار بکنیم، یعنی سونامیها از عقب و چپ و راست دارند به طرف ما می آیند کدام اول به ما برخورد کنند نمی دانیم. ممکن هم هست که هر سه به ما برخورد و ما را در نوردند. قبل از برخورد آنها به ما ما اگر از تیر رس آنها فرار کرده باشیم این دو سونامی چپ و راست که به طرف هم می آیند به هم برخورد کرده و بر اثر برخورد با هم بالا می آیند و همدیگر را خنثی و سدی می شوند در برابر حرکت سونامی عقبی و حرکت سونامی پشتی به طرف ما ترمز زده می شود و به ما برخورد نمی کند.

طرز نگاه های نا بجا و انحرافی سر بزنگاه سونامی
افراد مذهبی خود شیفته از اینکه شنیدند که سونامی ها همدیگر را خنثی می کنند خوشحال و. گفتند که این معجزه الهی است و حتما همینطور خواهد شد. دست های خود را برای دعا کردن بالا بردند و از همه خواستند که دعا و نماز وحشت و نماز ترک بلاهای آسمانی بخوانند. مرد عاقل فریاد زد! فراموش نکنید! هیچ چیز سر جایش نیست. فعلا مسابقه قایقرانی را باخته ایم. همین کشورهای پیشرفته که الآن در کشتی نجات هستند و از سونامی ها ککشان‌ هم نمی گزد‌ بازی را بردند و از ما سیصد سال جلو افتادند. فعلا بازی را همه جوری باخته ایم.
حرافان دهن کج رژیمی که خودشان را به عنوان قایقران ماهر جا زده اند در جواب می گویند که اینها همه کافر و ضد دین هستند و دموکراسی و لائیسیته می خواهند. برای رستگاری ما سیصد سال کم است ما می خواهیم به صدر اسلام هزار و چهارصد سال پیش برگردیم و اسلام ناب محمدی را پیاده کنیم. قایقرانان مردمی گفتند اما ما دموکراسی و لائیسیته را می خواهیم. مرد عاقل سخنگو گفت همه ما می دانیم که شما عقب مانده های مذهبی دموکراسی و لائیسیته نمی فهمید و نمی خواهید. اما او خطاب به طرفداران دموکراسی و لائیسیته هم گفت، ما فعلا در دریا گرفتار طوفان سونامی ها هستیم و هیچ چیز هم سر جایش نیست و همه چیز ما به اما و اگر ها ختم می شود. برون رفت از این بحران شرطش این است که ما عاقل باشیم و همانطور که گفتم ما با هم دعواهای خود را کنار بگذاریم . درباره دموکراسی، سکولاریسم و لائیسیته در چند دهه آینده بهتر می شود صحبت کرد. فعلا با هم متحد و هر چه بیشتر به یک سمت که همان سمت دهانه خلیج فارس است پارو زده و هر چه زود تر خودمان را از سونامی جنگ آمریکا، اسرائیل، انگلیس و شرق ‌غرب و از سونامی برجام و پول داغ کردن آن و نه پولدار کردن آن خود را نجات و به این طریق از سونامی قحطی که از عقب می آید خودمان را فراری و نجات دهیم . در غیر این صورت ما به دام یک و یا تمام این سونامی ها افتاده و قایق ما که فعلا دیگر قایق برای بردن بازی نیست و معنی و مفهوم کشتی نجات را برای ما ایرانیان پیدا کرده ، غرق می شود. عده ای از قایقرانهای طرفدار رژیم سر عقل آمدند و تا حدودی خودشان را اصلاح و به سمت مردمی شدن روی آوردند.اما عده ای از قایقرانان افراطی مذهبی ولایت فقیهی هنوز دست بردار نبودند و مشغول دعا و نماز بودند. زمان دارد تمام می شود. سونامی قحطی، سونامی جنگ آمریکا، اسرائیل، انگلیس و اروپا و چین و روسیه همچنین سونامی برجام پول داغ کن نزدیک تر و نزدیک تر می شوند. یا این قایقرانها در قایق ایران به توافق می رسند برای نجات خود و قایق ایران و یا سرنشینان قایق ایران مجبورند به جان هم بیفتند و همدیگر را به قعر دریا پرت کنند و اگر در این دعوا قایق غرق نشد و طرفداران مردمی موجود در قایق پیروز شدند شاید بتوانند در ثانیه های آخر قایق ایران را از این سونامی ها نجات دهند. اما اگر ارتجاع و طرفداران ولایت فقیه پیروز شوند قایق ایران و یا کشتی ایران با امواج سونامی ها نابود خواهد شد، حتی بدون این سونامی ها هم قایق ایران نابود خواهد شد، چون تضادی که بین قایقرانان مردمی و قایقرانان متوهم مذهبی وجود دارد خیلی بالا است و ریشه مذهبی هزار و چهارصد ساله دارد، به عبارت دیگر مذهب افراطی که بر ذهن و روح آخوند و آخوندزده ها‌ و مذهبزده ها حکومت مطلقه می کند خودش به تنهایی یک سونامی بزرگ مخرب است که از تمام این سونامی ها خطرناک تر و ویرانگر تر است. نباید فراموش کرد که سونامی های قحطی، سونامی های جنگ اسرائیل، آمریکا، انگلیس، روسیه و چین و متحدانشان و سونامی برجام و پول داغ کردنش برای مردم فلک زده و فقیر ایران همه به برکت سونامی مذهبی و آخوندیسم بوجود آمده اند. این سونامی ها در تضاد و دشمنی و دشمن تراشیها‌ بر علیه هم می توانند رشد کنند و با قربانی گرفتن از مردم فقیر و غارت آنها رشد کرده و تقویت می شوند، هیچ بعید نیست که سونامی ها و درگیری آنها با سونامی جمهوری اسلامی در ایران به سونامی جنگ جهانی سوم ختم شود. امثال همین سونامی های بشری بوده اند که تا به حال دو تا جنگ جهانی روی دست مردم جهان گذاشته اند با میلیونها کشته. در آن زمان نصف جمعیت ایران از گرسنگی مردند با وجودی که ما با هیچ کس جنگ نداشتیم. همین سونامی ها هستند که جنگ ایران و عراق، حمله به عراق ، افغانستان و قبلا ویتنام و کوبا و امروز جنگ روسیه و ًاوکراین را ورق زده اند و کم کم به سراغ ایران هم خواهند آمد. الآن سونامی های آنها دارند به قایق ایران نزدیک می شوند، پس بنابراین در دقایق آخر راه چاره پیاده کردن آخوندیسم و طرز فکر ولایت فقیهی از قایق ایران است. چون آنها با عقل سر و کار ندارند و حتی با دیدن خطر سونامی ها عاقل نمی شوند و اصلاح پذیر نیستند. اگر قایقرانهای مردمی توانستند با آنها تصفیه و تسویه حساب کنند و قایقرانهای خود شیفته مذهبی را تسلیم خود کنند، چه بهتر. در غیر این صورت در یک نبرد جانانه‌ نیرو های مردمی عاقل با درایت آنها را از این قایق بیرون بیندازند تا بقیه شانس نجات پیدا بکنند. اگر این نیمچه پیروزی به دست آمد بعد از این مرحله زمینه فراهم می شود که همه یک دست تر و کم کم در این بحران سونامی ها معنی سر عقل آمدن، همجوشی، همدلی، درک واقعیات خود و دیگران، درک واقعیات دریا و سونامی ها و درک متحد شدن برای نجات خود را بهتر بفهمند. در این وضعیت خراب و بحرانی وظیفه ها در اندازه های مختلف برای همه مشخص و زمان تصمیم گیری درست در این بحران فرا رسیده و می رود تا چگونگی نجات خود از این سونامی ها و سونامی آخوندیسم را ورق بزند. اگر از بحران سونامی ها ، بخصوص سونامی آخوندیسم نجات پیدا کردند. کم کم آماده می شوند که چگونگی رشد ذهنی، روحی، عقلی، احساسی خود را با رهبری همدیگر سر و سامان داده و این موضوع مهم را با شیخ عطار نیشابوری در میان گذاشتیم و در قسمت سوم این مقاله شیخ عطار بزرگ چگونگی این راه را برای ما توضیح می فرمایند. موفق باشید.

این داستان در کتابی که بنده در آلمان چاپ کرده ام آمده و حقوقش محفوظ است.
اکبر دهقانی ناژوانی

 
فیلمها و خبرهای بیشتر در کانال تلگرام پیک ایران
[کد مطلب: 247323] [تاريخ انتشار: دوم خرداد ۱۴۰۱ برابر با بيست و سوم مه ۲۰۲۲] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان