کنارگذاشتن بعضی از استادان حامی اعتراضات در دانشگاه فردوسی مشهد


مهشید گوهری از اساتید دانشگاه فردوسی مشهد با انتشار عکس‌هایی از کلاس درس، از قطع همکاری خود و چند نفر دیگر از همکارانش خبر داده است.

او نوشته:

روزگار غریبی‌ست نازنین
دهانت را می‌بویند...
مبادا كه گفته باشی «دوستت می‌دارم»
عشق را در پستوی خانه نهان باید كرد...
به اندیشیدن خطر مكن ...

از سال ۷۶ دانشگاه فردوسی خانه دوم من شد، سالها دانشجویی و تدریس. و حالا بعد از هفت سال تدریس مستمر، خبر قطع همکاری با من و چند نفر از همکارانم تایید شد.

یکی از قشنگترین اتفاقات زندگی‌ام، شانس تدریس و ارتباط با دانشجویانی باهوش و پر انرژی بوده است. عاشق تدریس هستم، همیشه لحظه لحظه آن را غنیمت می‌دانستم و با حداکثر توانم تلاش می‌کردم از این فرصت بهره ببرم تا به دانشجویانم بیاموزم که با نگاهی دیگرگونه به ادبیات بنگرند و به آنها نشان دهم که آگاهی از تاریخ و شناخت هویت ایرانی و مطالعه آثار ادبی و داستانی چقدر در رشد اندیشه آنها و درک و دریافتشان از مسائل سیاسی و اجتماعی موثر است.

در کلاسهای درس، جلسات نقد فیلم و کتاب و بازدیدهای علمی، در کنار یکدیگر از دریچه هنر و ادبیات، آموختیم، رشد کردیم و لحظات دلنشین و زیبایی را تجربه کردیم.

با زبان شعر و ادب بسیار فراگرفتیم، آموختیم که با ابزار خرد به نبرد تعصب و جهل برویم، از آزادی‌خواهی، حق‌طلبی و عدالت‌جویی سخن راندیم‌:
آن زمان كه بنهادم سر به پای آزادی
دست خود ز جان شستم از برای آزادی

آموختیم که با زبان برنده ادبیات می‌توان به دل سیاهی زد و دست بیداد و تباهی را کوتاه کرد و به دل بیدادگران زمان هراس افکند.

البته این ترم شرایطی فراهم شد که به صورت عملی مشق خردورزی و آزاداندیشی و حق‌جویی را در دانشگاه تمرین کنیم و همین بهانه‌ای شد برای پاکسازی گروهی از ما مدرسان ادبیات دانشگاه فردوسی.

همیشه در پایان ترم، پیامهای سرشار از مهر و لطف دانشجویان مرا در ادامه راه استوارتر می‌ساخت. اما این ترم، آخرین جلسه کلاس‌ها که همراه بود با اشک‌ها، مهر و آغوش‌های گرم‌ و اظهار لطف دانشجویان عزیزم، اندوهی شیرین با خود داشت، شادی از داشتن چنین سرمایه ارزشمندی و افسوس از اینکه دیگر فرصت آموختن و همراهی این جوانان را که به مهر و‌ عشق دوستشان دارم، نخواهم یافت.

به امید روزهایی زیباتر برای سرزمین عزیزم ایران و به امید روزی که دوباره رو در روی دانشجویانم با آنها سخن بگویم و از یکدیگر بیاموزیم.
مرا در خاطرت بسپار، من فرزند ایرانم
که مثل مادرم، مانند ایران، زنده می‌مانم

 
[کد مطلب: 261022] [تاريخ انتشار: چهارم بهمن ۱۴۰۱ برابر با بيست و چهارم ژانويه ۲۰۲۳] [ نسخه مناسب چاپ ]
تقسيم با ديگران:

در زمینه‌ی انتشار نظرات کاربران گرامی رعایت چند مورد ضروری است
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
  • «پيک ايران» مجاز به ویرایش ادبی نظرات کاربران است
  • مطالبی که حاوی کلمات رکيک، غير اخلاقی و يا توهين به ديگران باشد منتشر نميشوند
  • نظراتی که پیرامون این خبر نباشد منتشر نمیشود
  • نطرات حاوی لينک منتشر نميشوند
نام: (الزاميست)
نظرات شما (حداکثر تعداد حروف با احتساب فاصله بين حروف 1000 حرف ميباشد):

Captcha
اعدادی را که در تصویر بالا می بینید (بدون فاصله گذاشتن میان آنها) در باکس زير وارد کنید و سپس دکمه ارسال را کليک کنيد
نظرات خوانندگان
ساير مطالب اين بخش
پربازديدهای اين بخش
 اولین ویدیو از لحظه حمله به سفارت جمهوری آذربایجان
حرکت واکنش‌برانگیز سفیر جمهوری اسلامی در مادرید در مقابل ملکه اسپانیا + فيلم
ادعای خبرگزاری آذربایجان:حمله کننده به سفارت، تبعه ایران و ارتباط با نیروهای سپاه دارد
وزیر خارجه ترکیه بلافاصله حمله به سفارت آذربایجان در تهران را محکوم کرد 
واکنش حمید فرخ‌نژاد به گزارش روزنامه جوان
پایین آوردن تابلوی یادبود خمینی در نوفل لوشاتو و نصب پرچم شیر و خورشیدنشان
 برنامه رضا پهلوی برای مذاکره با چهره‌های سیاسی چند کشور 
قیمت ارز و طلا در بازار ایران؛ بالاتر از نقطه‌جوش مردم 
تظاهرات مردم زاهدان : وکالت ما مدرن است نه فرد محور
 فرمانده انتظامی تهران تغییر کرد
 عکس ماهواره ای و مختصات از سوله‌ای که در شهر اصفهان مورد حمله قرار گرفته است.
 حمله به سفارت جمهوری آذربایجان در تهران
  پیروزی جودوکای ایرانی مقابل حریف اسرائیلی